نقش ساختار کمیته حسابرسی در بهبود کیفیت گزارشگری مالی و تاثیر آن بر تصمیمات تامین مالی شرکت ها

پژوهش حاضر به بررسی نقش ساختار کمیته حسابرسی در بهبود کیفیت گزارشگری مالی و تاثیر آن بر تصمیمات تامین مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می پردازد. هدف اصلی، شناسایی ویژگی های کلیدی کمیته حسابرسی (استقلال، تخصص مالی، اندازه و تعداد جلسات) و بررسی زنجیره تاثیر آن ها بر کیفیت گزارشگری مالی و سپس بر هزینه سرمایه به عنوان شاخص تصمیمات تامین مالی است. پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد کمی انجام شده و داده ها از صورت های مالی حسابرسی شده و گزارش های هیئت مدیره ۱۵۰ شرکت بورسی در دوره زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۲ جمع آوری گردید. کیفیت گزارشگری مالی با استفاده از مدل دیچو و دیچف (۲۰۰۲) اندازه گیری شد و تحلیل ها با روش رگرسیون پنل دیتا و اثرات ثابت در نرم افزار Stata صورت گرفت.نتایج نشان داد که تخصص مالی اعضای کمیته حسابرسی، اندازه کمیته و تعداد جلسات آن تاثیر منفی و معناداری بر انحراف استاندارد باقی مانده های مدل اقلام تعهدی دارد، به این معنا که این ویژگی ها کیفیت گزارشگری مالی را به طور قابل توجهی بهبود می بخشند. با این حال، استقلال کمیته حسابرسی تاثیر معناداری بر کیفیت گزارشگری نداشت. همچنین، کیفیت گزارشگری مالی بالاتر با کاهش هزینه سرمایه همراه بود و نقش میانجی جزئی در رابطه بین ویژگی های کمیته حسابرسی و هزینه سرمایه ایفا کرد. متغیرهای کنترل مانند اندازه شرکت، سودآوری و حضور حسابرس بزرگ نیز تاثیرات معناداری بر نتایج داشتند.یافته ها نشان می دهند که در بازار نوظهور ایران، تخصص مالی اعضای کمیته حسابرسی نقش محوری تری نسبت به استقلال دارد و می تواند از طریق بهبود کیفیت گزارشگری مالی، هزینه تامین مالی شرکت ها را کاهش دهد. این نتایج برای سیاست گذاران سازمان بورس و اوراق بهادار تهران، مدیران شرکت ها و سرمایه گذاران حائز اهمیت است و پیشنهاد می شود الزامات تخصصی برای اعضای کمیته حسابرسی تقویت شود.

کلیدواژه ها:

کمیته حسابرسی ، کیفیت گزارشگری مالی ، تصمیمات تامین مالی ، هزینه سرمایه ، بورس اوراق بهادار تهران ، تخصص مالی ، استقلال کمیته ، بازار نوظهور