دسته بندی انواع روش های مدیریت غیرمتمرکز فاضلاب بر مبنای نحوه عملکرد سیستم تصفیه

روش های مدیریت غیرمتمرکز فاضلاب، به علت مزایای محیط زیستی، اقتصادی و اجتماعی در قیاس با سیستم های متمرکز مدیریت فاضلاب، در سالیان اخیر به عنوان راهکاری برای مدیریت پایدار فاضلاب بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته اند. روش های مدیریت غیرمتمرکز به ویژه در جوامع کوچک، مناطق روستایی یا پراکنده و در شرایطی که محدودیت منابع وجود دارد، گزینه مناسبی برای افزایش حجم فاضلاب تصفیه شده و دستیابی به هدف ششم توسعه پایدار سازمان ملل متحد (گسترش دسترسی به آب سالم و تصفیه بهداشتی فاضلاب) شناخته می شوند. این پژوهش، با هدف بررسی و دسته بندی روش های رایج تصفیه غیرمتمرکز فاضلاب انجام شد. در این مطالعه، ابتدا مفهوم مدیریت غیرمتمرکز فاضلاب (شامل جمع آوری، تصفیه، دفع و استفاده مجدد در محل یا نزدیک محل تولید) مورد بررسی قرار گرفت و سیستم های آن بر اساس سطح پوشش به چهار دسته شخصی، خوشه ای، مجتمع تجاری/ مسکونی/ موسسات و بخشی از سیستم متمرکز طبقه بندی شدند. سپس، روش های تصفیه غیرمتمرکز فاضلاب بر مبنای فرآیندهای زیستی به چهار گروه اصلی طبیعی، هوازی، بی هوازی و ترکیبی تقسیم شدند. همچنین بیش از ده روش رایج تصفیه غیرمتمرکز فاضلاب ذیل دسته بندی ارائه شده، طبقه بندی شدند. نتایج حاصل از این پژوهش، می تواند به شناخت دسته بندی روش های رایج تصفیه غیرمتمرکز و انتخاب مناسب ترین روش تصفیه متناسب با ویژگی ها و شرایط مختص به مطالعات موردی، به پژوهشگران، مدیران و تصمیم گیران کمک نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت غیرمتمرکز فاضلاب ، توسعه پایدار ، جوامع کوچک ، روش های تصفیه فاضلاب ، پایداری