نقش مدارس هوشمند در ارتقاء سطح آموزش و کمک به دانش آموزان در دستیابی به اهداف تحصیلی بلندمدت

مدارس هوشمند به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای تلفیق فناوری و آموزش، پارادایم های سنتی یادگیری را دگرگون کرده و افق های نوینی را پیش روی نظام های آموزشی گشوده اند. هدف اصلی این پژوهش بررسی عمیق و همه جانبه نقش مدارس هوشمند در ارتقای کیفی سطح آموزش و تسهیل دستیابی دانش آموزان به اهداف تحصیلی بلندمدت است. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی مبانی نظری و مطالعات میدانی انجام شده است. در این راستا، مولفه هایی نظیر زیرساخت های سخت افزاری، محتوای الکترونیکی، توانمندسازی معلمان و تعاملات دیجیتال مورد واکاوی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوشمندسازی مدارس با ایجاد محیطی پویا، تعاملی و دانش آموزمحور، نه تنها انگیزه و اشتیاق به یادگیری را به طرز معناداری افزایش می دهد، بلکه با شخصی سازی فرآیند آموزش، امکان شناسایی استعدادها و هدایت صحیح تحصیلی را فراهم می آورد. نتایج حاکی از آن است که دانش آموزان در این مدارس مهارت های فراشناختی، تفکر انتقادی و سواد دیجیتال بالاتری کسب کرده که این امر مستقیما بر موفقیت در آزمون های استاندارد و دستیابی به اهداف شغلی و تحصیلی آینده آنان تاثیرگذار است. در نهایت، پژوهش حاضر بر لزوم بازنگری در برنامه های درسی و توسعه متوازن زیرساخت ها برای بهره گیری حداکثری از پتانسیل مدارس هوشمند تاکید دارد، چرا که این مدارس با تغییر نقش معلم از سخنران به تسهیل گر و دانش آموز از شنونده به پژوهشگر، بستر لازم برای یادگیری مادام العمر را مهیا می سازند.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، فناوری آموزشی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری الکترونیکی ، اهداف بلندمدت