اثرات مشارکت دانش آموزان در نماز جماعت بر ارتقای انضباط، مسئولیت پذیری و روابط اجتماعی در محیط مدرسه

پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی به بررسی اثرات مشارکت دانش آموزان در نماز جماعت بر ارتقای انضباط، مسئولیت پذیری و روابط اجتماعی در محیط مدرسه می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، تبیین نقش تربیتی و اجتماعی نماز جماعت به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای پرورش اخلاقی و هویتی در مدارس است. نماز جماعت در مدارس، علاوه بر کارکرد عبادی، بستری برای تمرین انضباط فردی، تقویت تعهد اجتماعی و شکل گیری رفتارهای مشارکتی به شمار می رود. یافته های پژوهش نشان می دهد که حضور مستمر و داوطلبانه دانش آموزان در نماز جماعت موجب رشد نظم رفتاری، تقویت حس مسئولیت در قبال دیگران و افزایش همبستگی اجتماعی در میان آنان می شود. مشارکت در این آیین جمعی، دانش آموزان را به رعایت زمان بندی، نظم گروهی، احترام به قوانین و تعامل سازنده با هم کلاسی ها ترغیب می کند. همچنین فضای معنوی نماز جماعت سبب کاهش تنش های رفتاری، ارتقای همدلی و تقویت ارتباط مثبت میان دانش آموزان و معلمان می گردد. نتایج حاصل از مرور مطالعات مرتبط حاکی از آن است که نهادینه سازی فرهنگ اقامه نماز جماعت در مدارس، می تواند به عنوان راهبردی موثر برای بهبود کیفیت تربیت اجتماعی و ارتقای سرمایه اخلاقی دانش آموزان به کار گرفته شود. این امر نیازمند توجه سیاست گذاران آموزشی، مشارکت فعال معلمان و طراحی برنامه های فرهنگی مستمر است تا نقش تربیتی نماز جماعت در نهاد مدرسه بیش از پیش تقویت شود.

کلیدواژه ها:

نماز جماعت ، دانش آموزان ، انضباط ، مسئولیت پذیری ، روابط اجتماعی ، تربیت دینی ، مدرسه