اثر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی بر توسعه کنجکاوی شناختی و اشتیاق تحصیلی در مدارس ابتدایی

در چشم انداز آموزشی قرن بیست و یکم که با ظهور انقلاب صنعتی چهارم و نفوذ گسترده فناوری های دیجیتال همراه بوده است، ورود هوش مصنوعی به کلاس های درس ابتدایی نویدبخش تحولی بنیادین و پارادایم شکن در فرایندهای یاددهی و یادگیری است. این مقاله مروری تفصیلی و جامع با هدف واکاوی عمیق و چندبعدی اثرات به کارگیری ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی بر دو مولفه حیاتی و زیربنایی روانشناسی یادگیری، یعنی کنجکاوی شناختی و اشتیاق تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی تدوین شده است. روش انجام این پژوهش شامل بررسی سیستماتیک، تحلیل محتوا و سنتز یافته های پژوهشی از منابع معتبر داخلی و بین المللی با تمرکز بر کلیدواژه هایی نظیر سیستم های آموزش هوشمند، ربات های اجتماعی آموزشی، یادگیری مبتنی بر بازی و روانشناسی تربیتی بوده است. یافته های مبسوط و تحلیلی این مطالعه نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق مکانیسم های پیچیده و متعددی نظیر شخصی سازی دقیق محتوا بر اساس مدل یادگیرنده، ارائه بازخوردهای آنی، سازنده و غیرقضاوت گر، و خلق محیط های یادگیری تعاملی و غوطه ورانه، می تواند به طرز چشمگیری انگیزه درونی، درگیری شناختی و اشتیاق تحصیلی کودکان را افزایش دهد. ابزارهایی مانند چت بات های هوشمند و پلتفرم های یادگیری تطبیقی با ایجاد "شکاف اطلاعاتی" بهینه و پاسخگویی به سوالات بی پایان و متنوع کودکان، محرک قدرتمندی برای کنجکاوی شناختی و پرسشگری عمیق محسوب می شوند. با این حال، پژوهش ها بر این نکته حیاتی تاکید دارند که اثربخشی این ابزارها در گرو طراحی پداگوژیک صحیح و نقش تسهیل گری معلمان است؛ زیرا استفاده نادرست و بدون نظارت می تواند منجر به وابستگی شناختی، کاهش تلاش ذهنی و تضعیف تعاملات انسانی شود. در نهایت، این مقاله نتیجه می گیرد که ادغام هوشمندانه و هدفمند فناوری در برنامه درسی ابتدایی، نه تنها فرایند یادگیری را لذت بخش تر و کارآمدتر می کند، بلکه زیربنای تربیت یادگیرندگانی مادام العمر، خلاق و پرسشگر را فراهم می آورد که آمادگی زیست در عصر دیجیتال را دارند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، کنجکاوی شناختی ، اشتیاق تحصیلی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری تطبیقی ، سیستم های هوشمند