تاثیر مهارت های تنظیم هیجان بر سازگاری تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان

تنظیم هیجان به عنوان یکی از مهارت های اساسی روان شناختی، نقش مهمی در سازگاری فرد با موقعیت های تحصیلی و اجتماعی ایفا می کند. دانش آموزان در محیط مدرسه با موقعیت های متعددی مواجه اند که مستلزم مدیریت هیجان ها، کنترل واکنش های عاطفی و برقراری تعاملات موثر با همسالان و معلمان است. ناتوانی در تنظیم هیجان می تواند زمینه ساز بروز مشکلاتی همچون افت تحصیلی، ناسازگاری اجتماعی، اضطراب و کاهش انگیزش یادگیری شود.هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مهارت های تنظیم هیجان بر سازگاری تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان است. این پژوهش با تکیه بر چارچوب نظری تنظیم هیجان و با بهره گیری از یافته های پژوهش های داخلی و خارجی، به تبیین نقش راهبردهای تنظیم هیجان در پیش بینی سطوح مختلف سازگاری دانش آموزان می پردازد. مرور مطالعات پیشین نشان می دهد که راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان، نظیر بازارزیابی شناختی، با افزایش سازگاری تحصیلی و بهبود روابط اجتماعی همراه است؛ در حالی که راهبردهای ناسازگارانه، مانند سرکوب هیجان، می تواند به کاهش سازگاری اجتماعی و افزایش مشکلات رفتاری منجر شود.نتایج مورد انتظار این پژوهش می تواند شواهدی تجربی برای اهمیت آموزش مهارت های تنظیم هیجان در مدارس فراهم آورد و زمینه ساز طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات تربیتی موثر به منظور ارتقای سازگاری تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، سازگاری تحصیلی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان ، مهارت های هیجانی–اجتماعی