تحلیل راهبردی نقش راهبران آموزشی در ارتقای کیفیت آموزش مدارس ابتدایی با استفاده از مدل SWOT

پژوهش حاضر با هدف تحلیل راهبردی نقش راهبران آموزشی در ارتقای کیفیت آموزش مدارس ابتدایی با استفاده از مدل SWOT انجام شد. این مطالعه از نوع توسعه ای–کاربردی بوده و از روش توصیفی– تحلیلی و اکتشافی بهره گرفته است. داده ها از طریق روش های کتابخانه ای و میدانی جمع آوری شد و برای تحلیل، از پرسشنامه و نظر خبرگان حوزه آموزش ابتدایی استفاده گردید. یافته ها نشان داد که راهبران آموزشی دارای نقاط قوت قابل توجهی مانند تعهد حرفه ای، تعامل موثر با معلمان، توانایی هدایت آموزشی و ایجاد فرهنگ یادگیری مدرسه ای هستند، در حالی که ضعف هایی همچون محدودیت اختیارات، فشارهای اداری و کمبود منابع، چالش هایی برای ارتقای کیفیت آموزش ایجاد می کند. تحلیل عوامل خارجی نیز بیانگر وجود تهدیدهایی مانند ناپایداری سیاست ها، محدودیت بودجه و تمرکزگرایی در تصمیم گیری، و فرصت هایی مانند برنامه های توانمندسازی، توسعه فناوری های آموزشی و حمایت سیاست گذاران بود. بر اساس ترکیب عوامل داخلی و خارجی، چهار گروه راهبرد شامل تهاجمی (SO)، بازنگری/محافظه کارانه (WO)، رقابتی (ST) و تدافعی (WT) تدوین شد. یافته ها نشان داد که راهبردهای تهاجمی (SO) با بهره گیری از نقاط قوت راهبران و فرصت های محیطی بیشترین اولویت را دارند و می توانند اثرگذاری راهبران را در ارتقای کیفیت آموزش مدارس ابتدایی افزایش دهند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که تحلیل SWOT و تدوین راهبردهای مبتنی بر آن، ابزار موثری برای برنامه ریزی آموزشی و تصمیم گیری مدیریتی در مدارس ابتدایی است و می تواند به بهبود مستمر کیفیت یادگیری دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

راهبران آموزشی ، کیفیت آموزش ، مدارس ابتدایی ، تحلیل SWOT ، برنامه ریزی راهبردی