روشی نوین و تعمیم پذیر در آموزش ترسیم «ده کند»

«د ه کند» یا «کند دوپنج»، مهم ترین گره در بین گره های ایرانی است که نظر به قدر و اهمیتی که دارد، «ا م الگره» (گره مادر) نامیده شده است. تا به امروز، روش های مختلفی برای ترسیم این گره، بیانشده است که هرکدام به نحوی، امکان رسم «واگیره» یا زمینه کامل تری از آن را فراهم می آورد. این در حالی است که تمام روش های ذکرشده، عملا به نسخه ای از رسم متوالی خطوط دستوری بدل شده اند که بدون آنکه دلیل و مبنایشان روشن شود، به شکلی کورکورانه تقلید و تکرار شده است. اتفاقی که به طو اخص، در باب آموزش روش های ترسیم، مسئله ساز و چالشبرانگیز شده است و اغلب، بعد از کوتاه مدتی، از ذهن و یاد مخاطب می رود. این مﻘاله در پی آن است تا به جای خطوط و فواصل رمزگونه، با خوانشی هندسی از محتوای واگیره، مناسبات و منطق هندسی آن را در روندی خواناتر و آموزش پذیرتر از ترسیمات، استخراج و بیان کند. این مهم، با تمرکز بر شکل پنج ضلعی آلت «پنج کند» که در این پژوهش برای اولین بار «منتظم بودن» آن در این گره اثبات شده است، هدف اصلی مقاله را با یافتن روشی جدید از رسم گره، محﻘق می سازد. پژوهش حاضر با وجود آنکه روندی از یک  تحقیق کیفی را در محتوای کلی خود، یعنی یافتن و ارائه راه حلی جدید از ترسیم گره ده کند، بامطالعه منابع مکتوب دنبال می کند، درعینحال، نتایج حاصل از یک آزمون تجربی، بین دو گروه از دانشجویان را نیز در بیان کارایی آموزشی روش پیشنهادی خود در قیاس با روش معمول، ارائه کرده است. درنهایت، ماحصل این تحقیق، شیوه های جدید از آموزش ترسیم گره ده کند (کند دوپنج) را تبیین می کند که به استناد آنچه که در متن پیش رو آمده است، علاوه بر قابلیت فراگیری بهتر، وجوهی از «تعمیم پذیری» را نیز در قبال آموزش ترسیم گره های دیگر آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

Dah-e-Kond geometric pattern ، circumscribed pentagon ، drawing method for geometric pattern ، generalizability. ، گره ده کند ، پنج ضلعی محاطی ، روش ترسیم گره ، تعمیم پذیری.