تحلیل تطبیقی چالش های حقوقی در تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ ها: ضعف قانون گذاری و تعارض های اجرایی

تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ ها یکی از مسائل حقوقی مهم در ایران و سایر کشورها است که مستقیما بر امنیت غذایی، توسعه پایدار و مدیریت شهری تاثیر می گذارد. با وجود تصویب قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها (1374) و اصلاحات بعدی آن، ضعف های قانونی، تعارض صلاحیت میان نهادهای اجرایی و ناکارآمدی ضمانت های اجرایی همچنان چالش هایی اساسی محسوب می شوند. این مقاله با رویکرد تحلیلی-تطبیقی به بررسی نارسایی های نظام حقوقی ایران و مقایسه آن با کشورهای پیشرفته مانند فرانسه و آلمان می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که قوانین ایران در این حوزه فاقد شفافیت لازم بوده و در بسیاری از موارد، مجازات های تعیین شده برای متخلفان فاقد بازدارندگی کافی هستند. در مقابل، کشورهای مورد مطالعه با استفاده از نظام های سخت گیرانه تر در صدور مجوز تغییر کاربری، مشوق های اقتصادی برای حفظ زمین های زراعی و ضمانت های اجرایی قوی تر، موفق به مدیریت این چالش شده اند. بر این اساس، پیشنهاد می شود که ایران با بازنگری در قوانین و سیاست های اجرایی، ضمن افزایش شفافیت در فرایند تصمیم گیری، ضمانت های اجرایی کارآمدتری اتخاذ کند و از الگوهای موفق بین المللی بهره گیرد.

کلیدواژه ها:

تغییر کاربری اراضی ، قوانین زراعی ، تضادهای حقوقی ، توسعه پایدار ، حقوق تطبیقی.