نقش انعطاف‎پذیری روانشناختی و ذهن آگاهی در پیش بینی میزان تحمل آشفتگی های روانشناختی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی پیام نور اصفهان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش انعطاف پذیری روانشناختی و ذهن آگاهی در پیش بینی میزان تحمل آشفتگی های روانشناختی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی پیام نور اصفهان می باشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، کاربردی و از حیث شیوه اجرا، کمی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش، کلیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی پیام نور اصفهان در سال ۱۴۰۴ که طبق اطلاعات دانشگاه به تعداد ۷۵۶۲ می باشد. نمونه آماری پژوهش مشتمل بر ۳۶۵ نفر و بر اساس جدول مورگان مشخص و به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در این تحقیق، پرسشنامه های اضطراب بک و استیر (۱۹۸۱)، استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳)، افسردگی بک (۱۹۶۶)، انعطافپذیری شناختی دنیس و وندورال (۲۰۱۰) و ذهن آگاهی بائر و همکاران (۲۰۰۶) می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS۲۶ استفاده شد. نتایج نشان داد که انعطاف پذیری روانشناختی و ذهن آگاهی قادر به پیش بینی اضطراب می باشند (p<۰/۰۵)، به این صورت که سهم انعطاف پذیری روانشناختی ۱۶ درصد منفی و سهم ذهن آگاهی ۲۷ درصد منفی می باشد. همچنین نتایج نشان داد که انعطاف پذیری روانشناختی و ذهن آگاهی قادر به پیش بینی استرس می باشند(p<۰/۰۵) به این صورت که سهم انعطاف پذیری روانشناختی ۲۶ درصد منفی و سهم ذهن آگاهی ۴۰ درصد منفی می باشد. همچنین نتایج نشان داد که انعطاف پذیری روانشناختی و ذهن آگاهی قادر به پیش بینی افسردگی می باشند(p<۰/۰۵)، به این صورت که سهم انعطاف پذیری روانشناختی ۲۵ درصد منفی و سهم ذهن آگاهی ۲۸ درصد منفی می باشد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روانشناختی ، ذهن آگاهی ، اضطراب ، استرس ، افسردگی