مراقبت از سلامت روان در روزهای کوتاه و شب های بلند(پیشگیری از افسردگی فصلی )

افسردگی فصلی نوعی اختلال خلقی است که هر سال در زمان مشخصی تکرار می شود و معمولا با نشانه هایی مانند کاهش انگیزه و انرژی، افزایش مدت خواب، خواب آلودگی. تحریک پذیری و خستگی مفرط  همراه است. این علایم اغلب در ماه های پاییز و زمستان ظاهر و در بهار یا تابستان فروکش می کنند. مکانیسم های زیستی موثر در بروز این اختلال شامل تغییر در ترشح ملاتونین، کاهش سطح سروتونین و برهم خوردن ریتم  شبانه روزی بدن است. از نظر بیولوژیکی هنگامی که نور از چشم ها عبور کرده و به مغز می رسد، سروتونین در بافت عصبی رها می شود. در طول پاییز و زمستان، روشنایی روز کمتر از بهار و تابستان است و این امر باعث پایین آمدن سطح سروتونین در بدن می شود. کاهش سروتونین، بسیاری از فعالیت های بدن و از جمله حالت های عاطفی را تحت تاثیر قرار می دهد. اگرچه این اختلال اغلب خودمحدودشونده است، اما عدم شناسایی و درمان بموقع می تواند پیامدهای جدی فردی و اجتماعی به همراه داشته باشد. توجه به خودمراقبتی فردی، اجتماعی و سازمانی، غربالگری منظم در نظام مراقبت اولیه و همکاری تیمی بین بهورز، مراقب سلامت، پزشک و روان پزشک نقش مهمی در پیشگیری و درمان این اختلال دارد. اجرای صحیح این اقدام ها می تواند بار بیماری های روانی را در جامعه کاهش دهد و کیفیت زندگی بیماران را ارتقا بخشد.

کلیدواژه ها:

افسردگی فصلی ، سلامت روان ، پیشگیری و شناسایی به موقع