معماری کلاس درس و تاثیر آن بر رفتار های یادگیری دانش آموزان

معماری کلاس درس به عنوان یکی از عناصر مهم محیط یادگیری، نقش بسزایی در رفتارهای یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر ویژگی های مختلف فضایی کلاس درس بر رفتارهای یادگیری از جمله مشارکت، توجه، تعامل اجتماعی و انطباق شناختی طراحی شده است. پژوهش های جدید نشان می دهند که عناصر معماری مانند نور طبیعی، تهویه، چیدمان نشیمن ها، رنگ ها و انعطاف پذیری فضا می توانند به طور مستقیم و غیرمستقیم بر انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر بگذارند. به ویژه، نور کافی و کیفیت آکوستیک مناسب باعث افزایش تمرکز و کاهش خستگی می شود، در حالی که چیدمان انعطاف پذیر امکان تعامل بیشتر گروهی را فراهم می آورد. همچنین، طراحی فضاهای یادگیری که امکان حرکت و تغییر تنظیمات را فراهم می کنند، می تواند به بهبود رفتارهای مشارکتی منجر شود. این مقاله با رویکرد تحلیل ادبیات پژوهشی، به بررسی این عوامل، تبیین سازوکارهای تاثیرگذار و تحلیل رفتارهای یادگیری در محیط های طراحی شده متفاوت می پردازد. نتایج نشان می دهد که معماری کلاس درس نه تنها بر جنبه های فیزیکی یادگیری اثر دارد، بلکه از طریق تاثیر بر تجربه روانی و اجتماعی دانش آموزان، می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری کمک کند.

کلیدواژه ها:

معماری کلاس درس ، محیط یادگیری ، رفتار یادگیری ، طراحی آموزشی ، تعامل اجتماعی