تاثیر بازی های آموزشی بر یادگیری مفاهیم ریاضی در دانش آموزان دوره ابتدایی

این مقاله اثرات فناوری بازی بر یادگیری دانش آموزان در ریاضیات را که در دو مجموعه داده جمع آوری شده از موضوعات کمی متفاوت بررسی شده است، گزارش می دهد. در مطالعه اول، ۴۱ دانش آموز کلاس دوم (۷ یا ۸ ساله) از دو کلاس به مدت ۵ هفته از یک بازی مبتنی بر فناوری یا یک بازی مبتنی بر کاغذ استفاده کردند. در ۱۳ هفته بعدی، هر دو کلاس دو بار در هفته یا بیش از سه بار در هفته از یک بازی مبتنی بر فناوری استفاده کردند. یک طرح شبه آزمایشی گروه کنترل با تحلیل واریانس و تحلیل کوواریانس با اندازه گیری های مکرر برای بررسی تفاوت های عملکرد بین گروه ها به کار گرفته شد. مطالعه دوم یادگیری دانش آموزان را در رابطه با ویژگی هایی مانند عملکرد بازی، نگرش نسبت به بازی و نسبت به ریاضیات، و جنسیت و قومیت بررسی کرد. در طول یک دوره ۴ ماهه، ۵۰ دانش آموز کلاس دوم از سه کلاس یک بازی مبتنی بر فناوری را در شرایطی که بسته به جهت معلمشان متفاوت بود، انجام دادند. از رگرسیون چندگانه برای تعیین رابطه بین نمرات حساب دانش آموزان و ویژگی های یادگیرنده استفاده شد. تحلیل های توصیفی بر اساس سطح توانایی، جنسیت و قومیت، و داده های مصاحبه در مورد نگرش نسبت به بازی فناوری نیز مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از دو مطالعه نشان داد که استفاده از یک بازی مبتنی بر فناوری در کلاس درس برای دانش آموزان در تمام سطوح توانایی در یادگیری مهارت های ریاضی مفید بوده است.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، فناوری در آموزش ریاضی ، یادگیری دانش آموزان ابتدایی ، عملکرد تحصیلی ، نگرش به ریاضی