تحلیل سبک های مدیریتی مدیران مدارس و تاثیر آن بر عملکرد آموزشی

مدیریت آموزشی به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه نظام تعلیم و تربیت، نقشی بنیادین در ارتقای کیفیت آموزشی ایفا می کند. سبک های مدیریتی مدیران مدارس، به طور مستقیم و غیرمستقیم بر فرآیند یاددهی–یادگیری، انگیزش معلمان، مشارکت دانش آموزان و در نهایت بر عملکرد آموزشی اثرگذار است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل سبک های مدیریتی رایج در مدارس و بررسی میزان تاثیر آن ها بر کیفیت آموزشی انجام گرفته است. در این مقاله، سبک های مدیریتی کلاسیک شامل استبدادی، دموکراتیک و مشارکتی و همچنین سبک های نوین مانند رهبری تحول آفرین، معاملاتی و توزیع شده مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که سبک های مشارکتی و تحول آفرین بیشترین تاثیر مثبت را بر بهبود عملکرد آموزشی، ارتقای انگیزه و تقویت خلاقیت در میان کارکنان و دانش آموزان دارند. در مقابل، سبک های استبدادی و صرفا معاملاتی با محدودسازی فضای خلاقیت و کاهش انگیزه، اثرات منفی تری بر عملکرد آموزشی بر جای می گذارند. این مقاله با تحلیل مبانی نظری، مرور پژوهش های پیشین و بررسی تطبیقی یافته ها، به مدیران مدارس پیشنهاد می کند تا از سبک های ترکیبی و انعطاف پذیر با محوریت مشارکت و تحول در راستای بهبود عملکرد آموزشی بهره گیرند

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، سبک های مدیریتی ، عملکرد آموزشی ، رهبری تحول آفرین ، مدارس