چگونگی استفاده از فعالیت های گروهی در تقویت یادگیری و سلامت روان

فعالیت های گروهی به عنوان یکی از روش های نوین و کارآمد در نظام های آموزشی و روان شناسی، امروزه توجه بسیاری از پژوهشگران، معلمان، روان شناسان و سیاست گذاران حوزه آموزش و سلامت را به خود جلب کرده است. در جهان معاصر که تعاملات اجتماعی، همکاری و مهارت های ارتباطی بیش از پیش اهمیت یافته اند، فعالیت های گروهی نه تنها به ارتقای یادگیری کمک می کنند بلکه نقش بسزایی در تقویت سلامت روان افراد نیز ایفا می نمایند. پژوهش های متعددی نشان داده اند که وقتی یادگیرندگان در محیط های مشارکتی و تعاملی قرار می گیرند، انگیزش درونی بیشتری برای یادگیری پیدا کرده، اعتماد به نفس بالاتری کسب می کنند و توانایی حل مسائل پیچیده در آنان تقویت می شود. از منظر روان شناختی، فعالیت های گروهی می توانند به کاهش اضطراب، افزایش احساس تعلق اجتماعی، تقویت عزت نفس و بهبود سلامت روانی منجر شوند. از منظر آموزشی نیز این فعالیت ها موجب ارتقای تفکر انتقادی، توسعه مهارت های اجتماعی، و تثبیت بهتر آموخته ها در ذهن فراگیران می شوند. مقاله حاضر با روش مروری و تحلیلی به بررسی چگونگی استفاده از فعالیت های گروهی در دو حوزه مهم یعنی یادگیری و سلامت روان پرداخته و ضمن مرور مبانی نظری و پژوهش های پیشین، کاربردها و دستاوردهای عملی این رویکرد را تبیین می نماید.

کلیدواژه ها:

فعالیت گروهی ، یادگیری مشارکتی ، سلامت روان ، تعامل اجتماعی ، آموزش