بررسی میزان اضطراب مرگ پرستاران شاغل در بخش مراقبت ویژه کووید-۱۹ در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 53
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IRCMMS08_070
تاریخ نمایه سازی: 7 دی 1404
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: با توجه به تاثیرات روانشناختی عمده همه گیری کووید-۱۹، علاوه بر جمعیت عادی، مراقبان سلامت از جمله پرستاران نیز با چالش های فراوان روانشناختی مواجه شده اند. یکی از حالت های حایز اهمیتی که شرایط فعلی همه گیری کووید-۱۹ می تواند بروز آن را شدت بخشد، اضطراب مرگ است که می تواند منجر به بروز اختلالات روانی، تضعیف سیستم ایمنی شود و کاهش کیفیت مراقبت های ارایه شده و همچنین رضایت شغلی پرستاران شود. با توجه به ماهیت تنش زای بخش مراقبت های ویژه و ضرورت توجه به ابعاد روانشناختی پرستاران و تاثیرات مخرب همه گیری کووید-۱۹، این مطالعه با هدف بررسی میزان اضطراب مرگ پرستاران بخش مراقبت ویژه کووید-۱۹ انجام شد. روش تحقیق: این پژوهش یک مطالعه توصیفی مقطعی بود که در مراکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال ۱۳۹۹ انجام گرفت. جامعه مطالعه ی حاضر را ۱۷۹ نفر از پرستاران شاغل در بخش مراقبت ویژه کووید-۱۹ مراکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران شامل مجتمع امام خمینی ره و بیمارستان ولیعصر تشکیل داده اند. در این مطالعه از روش نمونه گیری مستمر استفاده گردید. جمع آوری داده ها با پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسش نامه ۱۵ گویه ای بررسی اضطراب مرگ تمپلر انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و روش های آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. میزان معنی داری (P>۰.۰۰) در نظر گرفته شد. یافته ها: یافته های حاصل از این مطالعه نشان داد که میانگین اضطراب مرگ پرستاران ۲.۰۰۷ ± ۸.۷۴ بود که با توجه به دامنه نمره ۰ تا ۱۵، میانگین نمره کسب شده بالاتر از میانه ی ابزار است. همچنین نتایج آنالیز واریانس یک طرفه نشان داد اضطراب مرگ تنها با سن پرستاران (P>۰.۰۰) ارتباط معنی دار آماری داشت. نتیجه گیری: براساس نتایج حاصل از مطالعه، پرستاران شاغل در بخش های ویژه در زمان همه گیری کووید-۱۹ سطوح بالایی از اضطراب مرگ را تجربه می کنند. بنابراین لازم است که سیاست گزاران، مدیران آموزشی، درمانی و بیمارستانی مربوطه با توجه به یافته های حاصل و همچنین نظر به عوامل موثر بر اضطراب مرگ، برنامه های مدون آموزشی و مداخله ای از جمله برنامه های ضمن خدمت، آموزش راهبردهای مقابله ای، استفاده از روش های چندرسانه ای و تهیه کتابچه های آموزشی را در دستور کار قرار دهند تا از این طریق بتوانند راه را برای پرستاران جهت غلبه بر شرایط موجود فراهم آورند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان