ضرورت آموزش چند فرهنگی در ایران با محوریت عدالت آموزشی و همگرایی اجتماعی

در دهه های اخیر، جهانی شدن و افزایش جابه جایی جمعیت موجب رشد چشمگیر تنوع فرهنگی در جوامع شده و نظام های آموزشی را با چالش های تازه ای مواجه ساخته است. ایران به عنوان کشوری چندقومیتی و چندزبانه، نیازمند رویکردی است که بتواند هم زمان وحدت ملی را حفظ کرده و احترام به تفاوت های فرهنگی را در میان دانش آموزان تقویت کند. آموزش چندفرهنگی به عنوان یک رویکرد نوین تربیتی، با هدف ترویج عدالت آموزشی، کاهش تعصبات قومی، تقویت مهارت های میان فرهنگی و پرورش شهروندی مسئولانه مطرح شده است. این مطالعه با روش مروری تحلیلی و با تحلیل اسناد علمی، پژوهش های داخلی و خارجی و چارچوب های نظری مرتبط انجام شد. بررسی ها نشان می دهد که تحقق آموزش چندفرهنگی در ایران نیازمند بازنگری جدی در محتوای برنامه درسی، روش های تدریس و نظام تربیت معلم است؛ زیرا یافته ها بیانگر آن است که ساختار کنونی آموزش و پرورش ایران به طور کامل بازتاب دهنده ی تنوع فرهنگی جامعه نیست و غلبه دیدگاه های تک فرهنگی مانع دست یابی به فرصت های برابر آموزشی شده است. شواهد همچنین نشان می دهد که آموزش چندفرهنگی می تواند با تقویت همزیستی مسالمت آمیز، افزایش مهارت های اجتماعی، حمایت از هویت های فرهنگی متنوع و پرورش نگرش های فراگیر، به کاهش شکاف های اجتماعی و تقویت انسجام ملی بینجامد. در مجموع، اجرای موثر آموزش چندفرهنگی مستلزم اصلاحات ساختاری، تربیت معلمان آشنا با اصول چندفرهنگی و تدوین برنامه های درسی سازگار با واقعیت های فرهنگی جامعه ایران است.

کلیدواژه ها:

آموزش چندفرهنگی ، تنوع فرهنگی ، عدالت آموزشی ، برنامه درسی ، همگرایی اجتماعی