ارزیابی عملکرد قاب های خمشی فولادی دارای میراگرهای ویسکوز با استفاده از روش طراحی مستقیم مبتنی بر جابجایی

در سال های اخیر، روش طراحی مبتنی بر عملکرد (PBD) به عنوان یک رویکرد پیشرفته برای طراحی سازه های مختلف با رفتار لرزه ای قابل پیش بینی، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. در میان روش های مختلف PBD، طراحی مبتنی بر جابجایی مستقیم (DDBD) به دلیل توانایی اش در دستیابی قابل اعتماد به سطوح عملکرد هدف تحت بارگذاری لرزه ای، به عنوان یک روش بسیار موثر ظهور کرده است. این مطالعه سعی دارد عملکرد لرزه ای قاب های خمشی فولادی (SMRF) مجهز به میراگرهای ویسکوز را با استفاده از رویکرد DDBD ارزیابی کند و نتایج را با روش های طراحی مرسوم مقایسه کند. سه SMRF، پیکربندی های ۳، ۶ و ۹ طبقه، با استفاده از تحلیل استاتیکی غیرخطی (تحلیل پوش اور) طراحی شدند. پارامترهای کلیدی پاسخ لرزه ای، از جمله نسبت های رانش بین طبقه ای (IDR) و نیروهای برشی پایه، استخراج و تجزیه و تحلیل شدند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که روش DDBD به طور موثر اهداف عملکرد هدف را برآورده می کند و رفتار سازه ای کنترل شده را تحت تحریک لرزه ای تضمین می کند. علاوه بر این، در مقایسه با روش های سنتی طراحی مبتنی بر نیرو (FBD)، DDBD حاشیه ایمنی بالاتری را فراهم می کند و کارایی سازه ای را بهبود می بخشد. این مطالعه نتیجه می گیرد که DDBD یک رویکرد طراحی قوی و قابل اعتماد برای قاب های خمشی فولادی با میراگرهای ویسکوز است. کاربرد آن نه تنها تاب آوری لرزه ای را افزایش می دهد، بلکه عملکرد سازه را نیز بهینه می کند و آسیب های احتمالی در هنگام زلزله را کاهش می دهد. این مزایا، DDBD را به روشی ترجیحی برای طراحی لرزه ای مدرن، به ویژه در سیستم های سازه ای میراگر، تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

روش طراحی مبتنی بر نیرو ، قاب های خمشی فولادی ویژه ، ارزیابی لرزه ای ، نسبت جابجایی نسبی بین طبقات ، برش پایه