بررسی اثر سطح تنظیم گری حداکثرکننده رشد صنعتی و مقایسه آن در کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه

این مقاله با هدف بررسی اثر سطح تنظیم گری بر رشد ارزش افزوده صنعتی و مقایسه آن در کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه انجام شده است. به این منظور از برآورد یک معادله غیرخطی با روش پانل GMM و روش دلتا برای سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ استفاده شده است. نتایج برآوردها در نمونه­ای با ۹۹ کشور یک رابطه U معکوس شکل بین متغیرهای تنظیم گری و رشد صنعتی را نشان می­دهد و برای حدود ۶۷ درصد از مشاهدات نمونه، سطح تنظیم گری رشد را افزایش داده و اثر آن بر رشد صنعتی مثبت و معنی دار است. همچنین در این نمونه سطح حداکثرکننده رشد برای تنظیم­ گری ۲/۶۱ (در مقیاس ۰-۱۰) بوده است. نتیجه مهم دیگر اینکه ماهیت رابطه میان تنظیم گری و رشد صنعتی در کشورهای توسعه یافته اساسا متفاوت از کشورهای درحال توسعه است. به طور خاص، درحالی که برآورد مدل برای کشورهای درحال توسعه با یافته های مرتبط با کل مشاهدات همخوانی دارد و به صورت یک رابطه U معکوس است، یافته­ های مرتبط با کشورهای توسعه­یافته کاملا متفاوت است و سطح حداکثرکننده رشد صنعتی برای این کشورها مشاهده نشدکه دلیل آن به تفاوت­های نهادی در این دو طیف مرتبط می­شود.

کلیدواژه ها:

تنظیم گری ، رشد صنعتی ، سیاست صنعتی ، کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه