بررسی اثر استفاده همزمان از مهاربند کمانش ناپذیر و میراگر تسلیم شونده فلزی بر منحنی های شکنندگی قاب فولادی

در این پژوهش به بررسی تاثیر عملکرد ترکیب مهاربندهای کمانش تاب و میراگر تسلیم شونده بر رفتار منحنی شکنندگی سازه فولادی پرداخته شده است. با توجه به نتایج به دست آمده، این تحقیق می تواند به عنوان یک منبع معتبر در زمینه طراحی و بهینه سازی سازه های مقاوم در برابر زلزله مورد استفاده قرار گیرد برای این منظور از روش تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی افزاینده و با استفاده از ۶ شتابنگاشت، منحنی های شکنندگی سازه ها مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که در تمامی مدل ها، استفاده از سیستم ترکیبی میراگر تسلیم شونده و مهاربند کمانش تاب باعث افزایش مقاومت در برابر فروریزش می شود. در سازه سه طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب ۵۱،۷۵،۳۸ و ۷۸ درصد در حالت فروریزش ۵۰%، ظرفیت فروریزش سازه افزایش پیدا کرده است و در حالت فروریزش ۸۰% برای سازه سه طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب ۸۸،۸۰،۸۶ و ۴۸ درصد ظرفیت فروریزش افزایش پیدا کرده است. برای حالت فروریزش۵۰% ظرفیت فروریزش در سازه ۵ طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب ۴۷،۱۱۶،۸۳ و ۵۸ درصد در حالت فروریزش۸۰%، ظرفیت فروریزش سازه افزایش پیدا کرده است. در سازه ۱۰ طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب ۳۹،۴۴،۳۷ و ۱۵درصد در حالت فروریزش۵۰% ظرفیت فروریزش افزایش پیدا کرده است. برای سازه ۱۵ طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب ۵۷،۶۳،۴۷ و ۱۷درصد در حالت فروریزش۸۰% ظرفیت فروریزش سازه افزایش پیدا کرده است. همچنین در سازه ۲۰ طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب ۲۶،۵۱،۵۴ و ۱۷ درصد در حالت فروریزش۵۰% ظرفیت فروریزش سازه افزایش پیدا کرده است. در واقع می توان گفت استفاده از این سیستم ترکیبی سبب بهبود رفتار سازه می گردد.

کلیدواژه ها:

منحنی شکنندگی ، فروریزش ، مهاربندی ، میراگر ، آسیب ، کمانش تاب