ارزیابی پیش بینی ها در پروژه های زیرساختی ایران: کشف ردپای سوگیری خوش بینی

مبنای بسیاری از تصمیم گیری ها و سیاست گذاری ها پیش بینی منطقی و واقع بینانه می باشد. توانایی پیش بینی فرد را قادر میسازد تا اقدامات خود را برای جلوگیری از آسیبهای تصمیمات اشتباه آماده نماید. نگرش رفتاری به انحرافات پیش بینی ها بخشی از پارادایم نوین در مقابل پارادایم قدیمی تر مدیریت پروژه است. سوگیری خوش بینی یکی از مستندترین خطاهای شناختی در توضیحات رفتاری عدم دقت می باشد. پژوهش حاضر با هدف شناخت ابعاد مختلف مدیریت پروژه های زیرساختی ایران متاثر از سوگیری خوش بینی، تجربیات ۱۸ مدیر پروژه را با روش تحلیل مضمون بررسی نمود. مصاحبه ها با نرم افزار مکس کیودا نسخه ۲۲.۶ تجزیه و تحلیل شدند. شبکه مضامین به دست آمده با کمک ابزار نقشه کد نرم افزار بحث شد. این ابزار مضامین را از حیث تشابه و تفاوت با کمک روش مقیاس بندی چند بعدی کلاسیک در یک مدل فاصله اقلیدسی نمایش داد. توجیه پذیری، هزینه، زمان، ریسک، تغییرات، پذیرش محصول، روابط با ذی نفعان، مبانی برآورد، منابع، موفق خواندن، مولفه های دارای تاثیرپذیری از سوگیری خوش بینی بودند. از میان مولفه ها، زمان و هزینه دارای بیشترین شباهت از نظر هم رخدادی کدها بودند. چهار مولفه زمان، هزینه، توجیه پذیری و تغییرات هم زمان با سوگیری خوش بینی از تحریف راهبردی نیز متاثر شدند. برای بهبود دقت پیش بینی ها، افزایش توجه به مدیریت ریسک و بازنگری در متدولوژی شروع پروژه ها به عنوان راهبردهای کاهش اثرات مخرب این خطای شناختی پیشنهاد گردید.

کلیدواژه ها:

تحریف راهبردی ، تصمیم گیری ، خطای برنامه ریزی ، خطای شناختی ، مدیریت پروژه