زمان بندی پروژه ها و مسطح سازی منابع با استفاده از بهینه سازی ازدحام ذرات

یکی از اهداف اصلی مدیریت پروژه، به حداقل رساندن نوسانات در بارگذاری منابع است. این امر منجر به افزایش استفاده از تجهیزات و نیروی کار موجود می شود. به عبارت دیگر افزایش بهره وری کار ضروری است. هنگام حل مسائل تسطیح منابع ساخت و ساز، رویکردهای تحلیلی سنتی ناکارآمد و غیر قابل انعطاف هستند. بنابراین، بسیاری از تکنیک های اکتشافی برای غلبه بر اشکالات الگوریتم های تراز کردن منابع ساخت و ساز سنتی برای این مشکل ایجاد شده اند. آنها بر اساس اعداد به دست آمده از برخی محاسبات، اولویت ها را به فعالیت های پروژه اختصاص می دهند. در این تحقیق بهینه سازی ازدحام ذرات با هدف یافتن محدوده تاخیر هر فعالیت در یک پروژه که زمان پروژه و شاخص مسطح سازی منابع را بهینه می کند، اتخاذ شده است. این پروژه شامل فعالیت های مرتبط با روابط تقدم و تاخر از نوع پایان-شروع با تاخیر زمانی صفر است که به مجموعه ای از منابع تجدیدپذیر نیاز دارد. این رویکرد روی یک مساله آزمایش شد. نتایج محاسباتی اثربخشی الگوریتم پیشنهادی را تایید می کنند. علاوه بر این، برای مطالعه کارایی محاسباتی مدل، از آن برای پروژه های واقعی با ساختارها و اندازه های مختلف با فعالیت های گزینه های مختلف منابع-زمان استفاده شد. نتیجه گیری شد که مدل مستقل از این عوامل است. در مجموع، زمینه کاربردی روش ارائه شده گسترده است و برای پروژه های واقعی کاربرد زیادی دارد. به دلایل زیاد از جمله بهبود وضعیت مدیران، بهتر عمل کردن از خیلی الگوریتم های قوی گذشته، کیفیت راه حل بهبودیافته، مدت زمان اجرای کمتر آن و فراهم کردن امکان تحلیل ریسک، تاخیر و رابطه بین فعالیت ها.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی ، ازدحام ذرات ، تسطیح ، منابع ، محدوده تاخیر