مقایسه روش های تجزیه در حل مسئله کنترل ولتاژ و توان راکتیو در سیستم های قدرت چند ناحیه ای

به سبب محدودیت هایی که در روش کنترل مرکزی وجود دارد، امروزه عمدتا از روش های توزیع شده برای حل مسئله پخش بار بهینه در سیستم های قدرت چند ناحیه ای استفاده می شود. در روش های توزیع شده، هر ناحیه مسئله بهینه سازی خود را با هماهنگی نواحی مجاور ولی کاملا مستقل حل می کند یعنی مسئله بهینه سازی به چند زیر مسئله تجزیه می شود. در این مقاله سه روش تجزیه به نام های روش تنظیم در شین مرزی جعلی، روش تبادل متغیر های مرزی مجاور و روش هماهنگی توسط توان های خط رابط برای حل مسئله کنترل ولتاژ و توان راکتیو در سیستم های قدرت چند ناحیه ای، معرفی و با یکدیگر و با روش حل مرکزی مقایسه می شوند. نقطه اشتراک این سه روش این است که همگی از روش آزادسازی لاگرانژ برای حذف قیود پیچیده استفاده می کنند. بررسی نتایج شبیه سازی نشان می دهد که روش تنظیم در شین مرزی جعلی به نسبت دو روش دیگر تکرار های بیشتری برای دستیابی به همگرایی نیاز دارد اما نتایج حاصل از این روش به نتایج روش حل مرکزی نزدیکتر است، یعنی این روش دارای زیر بهینگی کمتری است. همچنین بر خلاف روش مرکزی که به تبادل اطلاعات زیادی نیاز دارد، روش های تجزیه به تبادل اطلاعات کمتری بین نواحی وابسته بوده و در بین آن ها نیز روش تنظیم در شین مرزی جعلی کمترین تبادل را نیاز دارد.

کلیدواژه ها:

سیستم های قدرت چند ناحیه ای ، کنترل ولتاژ و توان راکتیو ، بهینه سازی توزیع شده ، روش های تجزیه