مروری بر معرفی روش های اصلاح سطح پلاستیک بازیافتی جهت افزایش عملکرد بتن های الیافی

با افزایش بی سابقه تولید زباله های پلاستیکی و نیاز فزاینده به توسعه مصالح پایدار در صنعت ساخت وساز، استفاده از بتن حاوی پلاستیک بازیافتی به یکی از حوزه های پرطرفدار در تحقیقات علمی تبدیل شده است. این نوع بتن می تواند به کاهش ضایعات پلاستیکی کمک کرده و هم زمان ویژگی های پایداری را به صنعت ساخت وساز اضافه کند. با این حال، چالش اصلی در بتن حاوی پلاستیک، ضعف چسبندگی ذرات پلاستیک به ماتریس سیمانی است که می تواند موجب کاهش خواص مکانیکی بتن و حتی تضعیف طول عمر آن شود. در این پژوهش، تاثیر تیمار پلاسما به عنوان روشی نوین و کارآمد برای اصلاح سطح الیاف بازیافتی پلی اتیلن ترفتالات (PET) مورد بررسی قرار گرفته است تا بتواند چسبندگی و تقویت خواص مکانیکی بتن را بهبود بخشد. تیمار پلاسما از طریق ایجاد تغییرات سطحی بر روی الیاف PET، ویژگی های آبدوستی و چسبندگی این الیاف را به ماتریس سیمانی افزایش می دهد و بدین ترتیب موجب بهبود چسبندگی و پیوند بین اجزای بتن می شود. این بهبود به ویژه در ناحیه انتقال بین سطحی که مستعد ترک خوردگی است، قابل مشاهده بوده و می تواند منجر به افزایش مقاومت فشاری و کششی بتن گردد. نتایج حاصل از آزمایش های مختلف، شامل تست های فشاری، کششی و خمشی، و همچنین بررسی دوام بتن در برابر شرایط چرخه های یخ زدگی و ذوب، بهبود قابل توجه عملکرد بتن های حاوی الیاف تیمار دیده را به طور واضح نشان می دهد. اگرچه نتایج اولیه تیمار پلاسما امیدوارکننده بوده و افزایش چشمگیری در خواص مکانیکی بتن نشان می دهد، این روش همچنان نیازمند انجام تحقیقات بیشتر برای بهینه سازی پارامترهای فرآیند و ارزیابی دقیق آن در مقیاس های صنعتی است. در نهایت، این پژوهش نشان می دهد که تیمار پلاسما با ارتقای پایداری بتن های حاوی PET می تواند به کاهش اثرات زیست محیطی ناشی از تولید بتن کمک کرده و گامی موثر در جهت توسعه مصالح سازگار با محیط زیست باشد.

کلیدواژه ها:

بتن بازیافتی ، پلاسما ، الیاف پلاستیک ، ناحیه انتقال ، اصلاح سطح