طراحی مدل یکپارچه توسعه مهارت های نرم کارکنان بانک رفاه کارگران ایران با رویکرد توانمندسازی مبتنی بر مدیریت فناوری و ارگونومی شناختی

زمینه و هدف: این پژوهش با هدف طراحی و اعتبارسنجی یک مدل یکپارچه برای توسعه مهارت های نرم انجام شد که توانمندسازی مبتنی بر فناوری را با اصول ارگونومی شناختی در هم می آمیزد. روش کار: این پژوهش از نوع ترکیبی با طرح اکتشافی متوالی بود. در فاز کیفی، با استفاده از نمونه گیری هدفمند، با ۱۸ نفر از نخبگان دانشگاهی و مدیران ارشد بانک مصاحبه عمیق انجام و داده ها با روش تحلیل تماتیک تحلیل شدند. در فاز کمی که از نوع توصیفی-پیمایشی بود، مدل مفهومی استخراج شده از فاز کیفی، از طریق پرسشنامه محقق ساخته بر روی نمونه ای متشکل از ۳۹۵ نفر از کارکنان ستادی و شعب بانک رفاه کارگران آزمون شد. تحلیل داده ها و ارزیابی مدل با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزار AMOS ۲۶ انجام گرفت. یافته ها: تحلیل کیفی منجر به شناسایی ۴ مضمون اصلی و ۲۸ مضمون فرعی شد که ابعاد مدل را تشکیل دادند: توانمندسازی مبتنی بر فناوری، ملاحظات ارگونومی شناختی، عوامل زمینه ای و سازمانی، و توسعه یکپارچه مهارت های نرم (پیامد). نتایج آزمون مدل کمی نشان داد که مدل از برازش مطلوبی برخوردار است  و هر سه بعد پیش بین تاثیر مثبت و معناداری بر توسعه مهارت های نرم داشتند. در این میان، «عوامل زمینه ای و سازمانی» با ضریب مسیر استاندارد ۰.۴۵ بیشترین تاثیر را به خود اختصاص داد و به عنوان قوی ترین پیش بین شناسایی شد. نتیجه گیری: این یافته بر ضرورت یک نگرش سیستمی که تعامل میان انسان، فناوری و ساختار سازمانی را به رسمیت می شناسد، تاکید داشته و نشان می دهد که موفقیت در توانمندسازی کارکنان، نیازمند توجه هم زمان به ابزارهای فناورانه و اصول ارگونومی شناختی است.

کلیدواژه ها:

Soft Skills ، Cognitive Ergonomics ، Employee Empowerment ، Technology Management ، مهارت های نرم ، ارگونومی شناختی ، توانمندسازی کارکنان ، مدیریت فناوری