رتبه بندی حیطه های استرس زای شغلی و ارتباط آن با عملکرد کارکنان معاونت بهداشتی در دوران پاندمی کووید۱۹

زمینه و هدف: موسسه سلامت و ایمنی انگلستان معتقد است عوامل ایجادکننده استرس شغلی را می ­توان در قالب مجموعه­ ای از استاندارهای مدیریتی مانند حیطه ­های تقاضا، تغییرات، حمایت مسئولین، حمایت همکاران، ارتباط، کنترل و نقش مورد بررسی قرار داد. پژوهش‎ ‎حاضر‎ ‎با هدف‎ ‎بررسی حیطه­ های هفت گانه ایجادکننده استرس شغلی و ارتباط آن با عملکرد شغلی‎ ‎کارکنان‎ معاونت بهداشتی ‎علوم‎ ‎پزشکی‎ ‎ساوه‎ ‎در‎ ‎دوران‎ ‎کووید-۱۹ انجام‎ ‎شد. روش پزوهش: این پژوهش از نوع تحقیقات کاربردی و مقطعی می باشد. در پژوهش حاضر از روش سرشماری استفاده شد. ‎تعداد نمونه های پژوهش ۳۱۶ نفر می­­باشد از کارکنان معاونت بهداشتی علوم پزشکی ساوه در سال ۱۴۰۱ انتخاب شدند. جهت بررسی مدیریت استرس شغلی و عملکرد کارکنان به ترتیب از پرسشنامه­ های استاندارد سنجش استرس شغلی (HSE) و سنجش عملکرد پاترسون (Patreson) استفاده شد. تحلیل داده­ ها با استفاده از نرم­ افزار SPSS۲۶‎ انجام گردید. یافته ­ها: یافته­ های این مطالعه نشان داد با افزایش نمره کل استرس شغلی‎ ‎و نیز حیطه­ های نقش، تقاضا و تغییرات، نمره کل عملکرد شغلی کارکنان به­صورت معنی­ داری افزایش یافت. (۰/۰۰۱>P) درحالی که این ارتباط برای متغیرهای حیطه ارتباط (۰/۰۶=P)، حمایت مسئولین (۰/۸۲=P)، حمایت همکاران (۰/۲۸ =P) و کنترل (۰/۱۸=P) معنی دار نبود. پس از تعدیل اثر مخدوش ­کنندگی حیطه­ های هفت گانه بر عملکرد شغلی، متغیر نقش بطور معنی­ داری بیشترین میزان تاثیر بر تغییرات نمره عملکرد کارکنان را داشت‎ ‎(۰۰۱/۰>P). نتیجه ­گیری: میزان امتیاز حیطه تقاضا احتمالا بیانگر این است که فشار کاری بالا و افزایش ساعات کاری تاثیر زیادی بر ایجاد استرس کارکنان داشته است. بنابراین پیشنهاد می­ شود تناسب حجم کاری و برنامه زمانی با ظرفیت و شرایط کار و توانایی کارکنان از طریق بازبینی مجدد در برنامه­ ریزی ­های سازمانی برقرار گردد.

کلیدواژه ها:

Human Resources ، Job Stress ، Job Performance ، Covid-۱۹.‎ ، منابع انسانی ، استرس شغلی ، عملکرد شغلی ، کووید-۱۹