ارزیابی اثرات طراحی محیط کار دیجیتال و ابزارهای هوشمند بر سلامت اسکلتی– عضلانی و بهره وری کارکنان در محیط های اداری مدرن

زمینه و هدف: با گسترش فناوری های دیجیتال و استفاده روزافزون از ابزارهای هوشمند در محیط های کاری، چالش هایی نظیر مشکلات اسکلتی–عضلانی و کاهش بهره وری کارکنان به وجود آمده است. این مقاله با هدف بررسی تاثیر طراحی محیط کار دیجیتال و ابزارهای هوشمند بر سلامت جسمانی و روانی کارکنان و بهره وری آن ها انجام شد. روش ­کار: روش تحقیق از نوع میدانی و توصیفی– تحلیلی بود و جامعه آماری شامل کارکنان اداری این سازمان ها بود. از جامعه مذکور با توجه به جدول مورگان  تعداد ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه بر اساس روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از  پرسشنامه سلامت اسکلتی– عضلانی نوردیک و پرسشنامه بهره وری کارکنان هافمن و همکاران جمع آوری شدند. برای تجزیه و تحلیل فرضیه ها از روش آماری آزمون های t وابسته و تحلیل رگرسیون با کاربرد نرم افزار۲۵ spss  استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین سلامت اسکلتی– عضلانی و بهره وری رابطه منفی معنادار مشاهده شد (۰/۴۷- r=)  به طوری که با افزایش مشکلات اسکلتی–عضلانی، کارایی(۰/۴۱- r=)، کیفیت انجام وظایف (۰/۳۹- r=)، تعهد به اهداف (۰/۴۵- r=) و مدیریت زمان (۰/۳۶- r=) کاهش یافت. رگرسیون چندمتغیره نشان داد که طراحی محیط کار دیجیتال و استفاده از ابزارهای هوشمند با کاهش مشکلات اسکلتی–عضلانی (۰/۰۵ p < و ۰/۵۲- β =) و افزایش بهره وری (۰/۰۵ p < و ۰/۴۶ β =) همراه است. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که طراحی ارگونومیک محیط کار همراه با استفاده از ابزارهای هوشمند، موجب کاهش دردهای اسکلتی– عضلانی و افزایش بهره وری می شود. همچنین این نتایج بر اهمیت محیط کار ارگونومیک و ابزارهای هوشمند برای ارتقای سلامت و عملکرد کارکنان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

Ergonomics ، Digital Workplace ، Smart Tools ، Musculoskeletal Health ، Employee Productivity ، ارگونومی ، محیط کار دیجیتال ، ابزار هوشمند ، سلامت اسکلتی– عضلانی ، بهره وری کارکنان