مروری بر استفاده از بتن های فوق توانمند در زیرساخت های شهری (پل ها) به همراه مطالعه موردی
محل انتشار: نشریه مهندسی سازه و ساخت، دوره: 12، شماره: 10
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 61
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JSEC-12-10_006
تاریخ نمایه سازی: 6 دی 1404
چکیده مقاله:
ظهور سریع فناوری های هوشمند، تحولی عظیم در صنعت ساخت و ساز ایجاد کرده و آن را به مرحله ای نوین سوق می دهد. بتن فوق توانمند(UHPC) به عنوان یکی از پیشرفته ترین مواد بر پایه سیمان، نه تنها مرزهای عملکردی بتن های سنتی را شکسته، بلکه امکانات جدیدی را در زمینه طراحی و ساخت سازه ها فراهم آورده است. این نوع بتن، با مقاومت فشاری بالاتر از ۱۵۰ مگاپاسکال و دوام ممتاز به عنوان یک راه حل موثر در بهبود عملکرد سازه ها و افزایش طول عمر آ ن ها شناخته می شود. این مقاله به طور مروری به بررسی جوانب مختلف بتن فوق توانمند پرداخته است. ابتدا، به کاربردهای وسیع این نوع بتن و مواد و مصالح تشکیل دهنده آن اشاره می گردد. سپس ویژگی های فیزیکی و مکانیکی بتن فوق توانمند، از جمله تخلخل کم و مقاومت در برابر شرایط محیطی سخت، مورد تحلیل قرار گرفته است. در ادامه، فرآیند طرح اختلاط، نحوه ی ساخت و عمل آوری این بتن ها به طور دقیق بررسی می گردد تا درک بهتری از چالش ها و فرصت های موجود در تولید آن به دست آید. به طور ویژه، این مقاله به بررسی کاربردهای خاص بتن فوق توانمند در ساخت پل ها پرداخته است. با توجه به نیاز به سازه های مقاوم و بادوام در پروژه های عمرانی، مطالعه موردی بر روی پروژه های پل سازی که از این نوع بتن استفاده کرده اند، به عنوان نمونه هایی از موفقیت های عملی بتن فوق توانمند ارائه شده است. این بررسی ها نشان می دهد که چگونه این نوع بتن می تواند به افزایش ایمنی، کاهش هزینه های نگهداری و بهبود کارایی در پروژه های عمرانی کمک کند. در نهایت، مقاله بر اهمیت آگاهی و پذیرش هر چه بیشتر بتن فوق توانمند در میان طراحان، مهندسان و معماران تاکید دارد و به دنبال ایجاد نگرشی مثبت نسبت به این ماده نوآورانه و تاثیرات آن بر صنعت ساخت وساز است. این تلاش ها می تواند به توسعه پایدار و بهینه سازی فرآیندهای ساخت کمک کند و در نهایت، به ارتقاء کیفیت زندگی انسان ها منجر شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی اسلامی فر
دانشجوی ارشد، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
امیر رمضانی
دانشجوی ارشد، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
فرامرز مودی
استادیار، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران