پیش بینی نگرانی از تصویر بدنی بر اساس آسیب های روان شناختی و خودانتقادی در بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان

مقدمه و هدف: نگرانی از تصویر بدنی به عنوان یکی از مسائل مهم روان شناختی در میان جوانان و دانشجویان، می تواند تاثیرات منفی گسترده ای بر سلامت روان و کیفیت زندگی آنان داشته باشد. این نگرانی معمولا با آسیب های روان شناختی و خودانتقادی همراه است که می تواند به تشدید مشکلات روانی منجر شود. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آسیب های روان شناختی و خودانتقادی در پیش بینی نگرانی از تصویر بدنی در میان دانشجویان است. روش شناسی پژوهش: روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر به شیوه خوشه ای انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل سیاهه نگرانی تن انگاره (Littleton et al., ۲۰۰۵)، پرسشنامه علائم روان شناختی (SCL-۲۵-R)، و مقیاس خودانتقادی (Thompson & Zuroff, ۲۰۰۰) بود. داده ها با آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد بین نگرانی از تصویر بدنی، آسیب های روان شناختی و خودانتقادی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱). همچنین، آسیب های روان شناختی و خودانتقادی قادر به پیش بینی معنادار نگرانی از تصویر بدنی در دانشجویان بودند. ضرایب پایایی و روایی ابزارها مطلوب گزارش شد.بحث و نتیجه گیری: آسیب های روان شناختی و خودانتقادی از عوامل کلیدی در نگرانی از تصویر بدنی دانشجویان هستند و توجه به این عوامل در طراحی مداخلات ارتقاء سلامت روان دانشجویان ضروری است.

کلیدواژه ها:

آسیب های روان شناختی ، دانشجویان ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان ، خودانتقادی ، سلامت روان ، نگرانی از تصویر بدنی