طراحی مدل کاهش اهمالکاری کارکنان (مورد مطالعه: شرکت ملی نفت ایران)

زمینه و هدف: اهمال کاری به معنای ناکامی در خودتنظیمی و انجام وظایف کاری است و یکی از رفتارهایی است که در کاهش سطح خروجی سازمان نقش چشم گیری دارد. هدف این پژوهش طراحی مدلی جهت کاهش اهمال کاری کارکنان در شرکت ملی نفت ایران می باشد. روش شناسی: نوع پژوهش از نظر هدف، کاربردی و توسعه ای، از لحاظ روش اجرا توصیفی - اکتشافی و از لحاظ نوع داده ها کیفی محسوب می شود. نمونه مشارکت کنندگان در پژوهش شامل خبرگان دانشگاهی و اجرایی شرکت ملی نفت ایران بودند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. گردآوری داده ها با ابزار مصاحبه انجام شد؛ انجام مصاحبه ها تا زمان دستیابی به مرحله اشباع نظری ادامه یافت و این اشباع بعد از ۱۸ مصاحبه به دست آمد. داده ها نیز با استفاده از روش تحلیل مضمون(تم) تحلیل شدند. یافته ها: تعداد ۹۲مضمون پایه شناسایی شد که در قالب ۱۸ مضمون فراگیر و ۵ مضمون سازمان دهنده اصلی شامل اهمال کاری کارکنان، مدیریت شرایط شغلی کارکنان، مدیریت عوامل زمینه ای، راهبردها و پیامدهای کاهش اهمال کاری کارکنان دسته بندی شدندکه مدل کاهش اهمال کاری کارکنان را توصیف می نماید. نتیجه گیری: شناخت شرایط شغلی، زمینه ای و راهبردهای اهمال کاری کارکنان و پیامدهای آن با استفاده از مدل پیشنهادی، می تواند در مدیریت این پدیده موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

اهمالکاری کارکنان ، مدیریت شرایط شغلی کارکنان ، مدیریت عوامل زمینه ای ،