تاثیر تلنگرهای رفتاری بر ماندگاری کارکنان دانشی: آزمون نقش میانجی هویت فرهنگی

پژوهش حاضر با هدف مدلسازی ساختاری تاثیر قابلیت تلنگرهای رفتاری بر ماندگاری کارکنان دانشی و رفتارهای زیستمحیطی آنان در سازمانها انجام شده است. این مطالعه نقش میانجی هویت فرهنگی را در تقویت این ارتباطات بررسی میکند. با توجه به اهمیت حفظ سرمایه انسانی به عنوان رکن اصلی توسعه پایدار سازمانها و ضرورت ارتقای رفتارهای سبز کارکنان، این پژوهش با استفاده از رویکرد کمی و روش پیمایشی، دادهها را از طریق پرسشنامههای استاندارد جمعآوری و با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل کرده است. نتایج نشان میدهد که استفاده هدفمند از تلنگرهای رفتاری میتواند ماندگاری کارکنان دانشی را به طور معناداری افزایش داده و رفتارهای زیستمحیطی آنان را نیز تقویت کند. همچنین نقش هویت فرهنگی به عنوان عاملی میانجی و موثر، اثربخشی سیاستهای منابع انسانی را افزایش میدهد و از طریق تقویت حس تعلق و مسئولیت اجتماعی، پذیرش مداخلات رفتاری را تسهیل میکند. این مدل ساختاری در واقع چارچوبی جامع و کاربردی برای مدیران منابع انسانی به شمار میرود که آنها را قادر میسازد ضمن تلفیق رویکردهای رفتاری و فرهنگی، سیاستهای کارآمدتر و پایدارتر را در سازمانها اجرا کرده و وفاداری کارکنان دانشی و ارتقای رفتارهای سبز را محقق نمایند. با در نظر گرفتن زمینه فرهنگی ایران، این مدل قابلیت کمک قابل توجه به توسعه سیاستهای نگهداشت منابع انسانی و ارتقای پایداری سازمانی در سطح ملی را داراست. یافتههای پژوهش میتواند راهنمای ارزشمندی برای پژوهشگران، مدیران و سیاستگذاران حوزه منابع انسانی باشد تا ضمن بهرهگیری از رویکردهای مبتنی بر تلنگر و هویت فرهنگی، بهبود مستمر عملکرد کارکنان و مسئولیتپذیری محیطزیستی سازمانها را به دست آورند. در نهایت، پژوهش پیشنهادهایی در زمینه تقویت آموزشهای فرهنگی، استفاده همزمان از تلنگرها و مشوقهای مالی، و توجه جدی به محدودیتهای بودجهای ارائه میکند تا سازمانها بتوانند چالشهای موجود برای ارتقای رفتارهای زیستمحیطی و ماندگاری کارکنان را به طور موثری مدیریت نمایند

کلیدواژه ها:

منابع انسانی ، ماندگاری کارکنان دانشی ، تلنگرهای رفتاری ، هویت فرهنگی ، رفتار سازمانی ، پایداری محیط زیستی ، نگهداشت کارکنان