مدل سازی رابطه علی فراغت جدی با بهزیستی ادراک شده دوچرخه سواران تفریحی: نقش میانجی تعدیل شده

هدف از این پژوهش، مدل سازی رابطه علی بین فراغت جدی و بهزیستی ادراک شده دوچرخه سواران تفریحی با بررسی نقش میانجی تعدیل شده بود. این مطالعه از نظر ماهیت توصیفی همبستگی و از نظر هدف، کاربردی است و به روش میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل دوچرخه سواران تفریحی ساکن تهران بود که در فصول مناسب سال، حداقل هفته ای یک بار به فعالیت دوچرخه سواری می پردازند. با توجه به نامحدود بودن جامعه آماری و عدم دسترسی به آمار دقیق، بر اساس جدول مورگان حداقل ۳۸۴ پرسشنامه به صورت در دسترس توزیع شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه بود و تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار SmartPLS ۳ انجام شد. نتایج نشان داد که تمامی ضرایب مستقیم اثر مثبت و معناداری دارند. همچنین، مشخص شد که رضایت از فعالیت های فراغتی نقش میانجی مثبت و معناداری در رابطه بین فراغت جدی و بهزیستی ادراک شده دوچرخه سواران تفریحی ایفا می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که تعادل میان فراغت جدی و بهزیستی ادراک شده از عوامل کلیدی افزایش رضایت از فعالیت های فراغتی است. هرچه سطح تعهد و انگیزش افراد نسبت به یک فعالیت بیشتر باشد، میزان رضایت مندی و تاثیر مثبت آن بر بهزیستی ادراک شده نیز افزایش می یابد. این نتایج بر اهمیت طراحی برنامه های فراغتی هدفمند برای ارتقای بهزیستی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فراغت جدی ، بهزیستی ادراک شده ، رضایت