قابلیت اعمال معاهدات هسته ای بر انرژی گداخت هسته ای

بدست آوردن انرژی هسته ای از طریق فرایند شکافت سال ها ست انجام شده و مورد بهره برداری قرار می گیرد، اما دستیابی به انرژی هسته ای از طریق گداخت و بهره برداری از آن هنوز به طور کامل محقق نشده و در حال تحقیق و توسعه است که البته انتظار می رود در آینده نه چندان دور به مرحله صنعتی و تجاری رسیده و مورد بهره برداری قرار گیرد. پرسشی که این پژوهش در صدد بررسی آن می باشد این است که «قواعد فعلی حقوق بین الملل حاکم بر انرژی هسته ای» تا چه میزان می تواند چارچوب های حقوقی لازم برای انجام فعالیت های مربوط به انرژی گداخت هسته ای را فراهم، و نیازهای آن را تامین نماید. یافته های این پژوهش، حاکی از آن است که «قابلیت اعمال حقوق بین الملل موجود حاکم بر انرژی هسته ای» درخصوص «انرژی گداخت هسته ای» با محدودیت ها و کاستی هایی مواجه بوده و قواعد فعلی این حقوق نمی تواند مبانی حقوقی لازم برای انجام فعالیت های مربوط به «انرژی گداخت هسته ای» را فراهم آورد. این محدودیت ها و کاستی ها از دو طریق: اصلاح مقررات معاهدات هسته ای موجود یا انعقاد معاهده خاص راجع به گداخت هسته ای قابل رفع است که به نظر می رسد طریق دوم سهل الوصول باشد. روش مورد استفاده در تجزیه وتحلیل مطالب این پژوهش، «استنباط حکم ناظر بر موضوع از طریق استناد به قواعد و مقررات مرتبط» و شیوه تجزیه وتحلیل مطالب نیز «بهره مندی از تکنیک روند پژوهی» می باشد.

کلیدواژه ها:

آژانس بین المللی انرژی اتمی ، انرژی هسته ای ، حقوق بین الملل هسته ای ، گداخت هسته ای ، معاهدات هسته ای