بررسی اثر آرژینین بر ترمیم زخم پوستی در موش صحرایی نر نژاد ویستار

مقدمه: آرژینین یک آمینو اسید ضروری است که از سیترولین در انسان سالم تولید می شود و عملکرد ایمنی، ترشح هورمون و عملکرد اندوتلیال را تعدیل می کند. آرژینین و متابولیت های فعال آن می توانند بر تمام مراحل بهبود زخم شامل تولید کلاژن، تکثیر سلولی و بهبود ایمنی اثرگذار باشند.مواد و روش ها: در این مطالعه ۲۴ سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با وزن متوسط ۲۰۰-۲۵۰ گرم با تزریق مخلوطی از کتامین و زایلازین به صورت داخل عضلانی بیهوش شدند. سپس یک برش پوستی به قطر ۱۵ میلیمتر داده شد. موشها در چهار گروه کنترل، آرژینین موضعی ۲ درصد، آرژینین موضعی ۵ درصد و آرژینین تزریقی و هر گروه شامل ۶ سر قرار گرفتند. بعد از ۱۵ روز ، موش ها قربانی شده و نمونه بافتی در فرمالین ۱۰ درصد فیکس شد. بعد از مراحل پردازش بافت، به وسیله میکروسکوپ نوری مطالعات استریولوژی انجام شد. یافته ها: در این مطالعه، تعداد سلول های فیبروبلاست در گروه آرژینین تزریقی در مقایسه با گروه کنترل، آرژینین موضعی %۲ و %۵ کاهش داشته است. همچنین حجم درم در گروه آرژینین تزریقی در مقایسه با گروه آرژینین موضعی %۲ و %۵ و کنترل کاهش معنی داری داشته است، اما حجم درم در گروه آرژینین موضعی %۲ در مقایسه با گروه کنترل افزایش داشته است.نتیجه گیری: این تحقیق تفاوت های معنی داری را در اثرات ترمیم زخم آرژینین موضعی در مقایسه با آرژینین تزریقی نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

ال آرژینین ، ترمیم زخم پوستی ، تکنیک استریولوژی ، موش صحرایی