طراحی مدل خط مشی گذاری سازمانی با رویکرد هوشمندسازی

هدف از پژوهش حاضر، ارائه مدلی برای خط مشی گذاری سازمانی با رویکرد هوشمندسازی است. با توجه به اهمیت تصمیم گیری داده محور و بهره گیری از فناوری های نوین در بهبود عملکرد سازمانی و ارتقای شفافیت و عدالت در سیاست ها، طراحی یک مدل یکپارچه که مولفه های ساختاری، فناورانه، مالی و رفتاری سازمان را هم راستا کند، ضروری به نظر می رسد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش فراترکیب انجام شد؛ در ابتدا پرسش پژوهش و چارچوب مفهومی تعیین گردید، سپس معیارهای ورود و خروج مطالعات مشخص شد و مقالات مرتبط به صورت نظام مند جست وجو و تحلیل گردید. یافته ها پس از کدگذاری در قالب پنج مولفه اصلی ارائه شد: (۱) سیاست و فرآیند خط مشی گذاری هوشمند (شامل طراحی، اجرا، ارزیابی، مشروعیت بخشی و پاسخگویی)، (۲) فناوری و زیرساخت هوشمندسازی (شامل ICT، کلان داده، هوش مصنوعی، سیستم های پرسش و پاسخ هوشمند و تصمیم گیری داده محور)، (۳) نظام مالیاتی و سازوکار مالی (شامل شفافیت، عدالت مالیاتی، کاهش فرار مالیاتی و مالیات های سبز)، (۴) عوامل رفتاری، شناختی و اجتماعی (شامل نگرش مدیران، پذیرش فناوری، اعتماد عمومی و اخلاق مالیاتی) و (۵) ساختار و ظرفیت سازمانی (شامل ساختار اداری، مدیریت دانش، منابع انسانی، ارزش های سازمانی و تاب آوری). نتایج نشان داد که هم افزایی این پنج مولفه می تواند یک چارچوب جامع برای خط مشی گذاری هوشمند فراهم کند و به بهبود اثرگذاری، پایداری و انعطاف پذیری سازمان در مواجهه با تحولات محیطی و فناورانه کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

خط مشی گذاری هوشمند ، هوشمندسازی سازمانی ، سیاست گذاری ، فراترکیب ، فناوری اطلاعات ، عدالت مالیاتی ، رفتار سازمانی