بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی سازمانی بر استراتژی های روابط بین سازمانی؛ با توجه به نقش میانجی ساختار سازمانی (مورد مطالعه: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز)

در عصر حاضر که سازمان ها با تحولات سریع محیطی، گسترش ارتباطات و ضرورت پاسخ گویی به انتظارات جامعه مواجه هستند، دانشگاه ها به عنوان نهادهای مولد دانش، نیازمند سازوکارهایی برای انطباق با این پویایی ها هستند. ارتقای قابلیت های سازمانی، ساختارهای منعطف و توسعه تعاملات بین سازمانی ازجمله مولفه های حیاتی برای اثربخشی و پایداری این نهادها محسوب می شود. در این میان، مسئولیت اجتماعی نیز به عنوان عامل نرم افزاری موثر در بهبود عملکرد، پاسخ گویی، اعتمادسازی و انسجام سازمانی مورد توجه قرار گرفته است.، بنابراین هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی این پرسش است که آیا مسئولیت های اجتماعی سازمانی بر استراتژی های ارتباطات  بین سازمانی با نقش میانجی ساختار سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور تاثیر دارد؟ این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی_پیمایشی از نوع علی است. جامعه آماری شامل ۴۶۹ نفر از اعضای رسمی دانشگاه بوده که با استفاده از فرمول کوکران، ۲۱۱ نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد کیوپولد، رابینز و تو و همکاران گردآوری و با نرم افزارهای SPSS۲۲ و LISREL۸.۸ تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش مسئولیت اجتماعی سازمانی به واسطه ساختار سازمانی تاثیر معناداری بر استراتژی های ارتباطات بین سازمانی دارد، اما این تاثیر به صورت مستقیم تایید نشد،. همچنین، پیشنهاد می شود در مطالعات آینده نقش مسئولیت اجتماعی سازمانی به عنوان مولفه ای مکمل در مدل سازی ساختار و ارتباطات بین سازمانی بررسی شود.

کلیدواژه ها:

دانشگاه علوم پزشکی ، روابط بین سازمانی ، ساختار سازمانی ، مسئولیت اجتماعی سازمانی