رشدهیجانی وخودکنترلی دردوران نوجوانی

دوران نوجوانی یکی از حساس ترین مراحل رشد انسان است که با تغییرات گسترده هیجانی، شناختی و اجتماعی همراه است. در این دوره، نوجوانان علاوه بر مواجهه با احساسات شدید و متغیر، نیازمند توانایی خودکنترلی برای مدیریت هیجان ها، رفتارها و تصمیم گیری های روزمره خود هستند. رشد هیجانی و خودکنترلی به عنوان دو مولفه اساسی سلامت روان، نقش مهمی در سازگاری نوجوانان با چالش های فردی، تحصیلی و اجتماعی ایفا می کنند.پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه رشد هیجانی و خودکنترلی در دوران نوجوانی انجام شده است. چارچوب نظری پژوهش بر این فرض استوار است که با افزایش سطح رشد هیجانی، توانایی نوجوانان در تنظیم هیجان ها و کنترل تکانه ها تقویت می شود. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد نوجوانانی که از بلوغ هیجانی بالاتری برخوردارند، در برخورد با موقعیت های تنش زا، تصمیم گیری های منطقی تر و رفتارهای مسئولانه تری از خود نشان می دهند و در مقایسه با همسالان خود، کمتر درگیر رفتارهای پرخطر می شوند.نتایج این پژوهش می تواند به درک بهتر فرایندهای هیجانی نوجوانان کمک کرده و زمینه ساز طراحی برنامه های آموزشی و مداخله ای موثر در مدارس و خانواده ها باشد. توجه به تقویت رشد هیجانی و خودکنترلی در این دوره، گامی اساسی در پیشگیری از مشکلات رفتاری و ارتقای سلامت روان نوجوانان به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

رشد هیجانی ، خودکنترلی ، دوران نوجوانی ، تنظیم هیجان ، سلامت روان