مبانی تفکیک جرایم قابل گذشت از جرایم غیر قابل گذشت با نگاهی به قانون کاهش مجازات حبس تعزیری

این مقاله با هدف بررسی مبانی تفکیک جرایم قابل گذشت از جرایم غیرقابل گذشت و تحلیل تاثیر قانون کاهش مجازات حبس تعزیری بر سیاست کیفری ایران تدوین شده است. مطالعه حاضر، با رویکرد توصیفی-تحلیلی، مبانی فقهی شامل حق الناس محض، حق الله محض، ترکیب حق الله و حق الناس با غلبه حق الله یا حق الناس، و مبانی حقوقی و پیراحقوقی شامل عدالت توافقی، نظریه مداراگرایی کیفری، اصل حداقلی بودن حقوق جزا، اصل قضازدایی، اصل ضرر و جرم شناسی صلح طلب را مورد بررسی قرار داده است.یافته ها نشان می دهد که تفکیک جرایم قابل گذشت از غیرقابل گذشت، مبتنی بر تعادل میان حفظ نظم عمومی و احترام به حقوق بزه دیدگان است و اصول فقهی و نظریه های پیراحقوقی نقش مهمی در جهت گیری سیاست جنایی ترمیمی و انسانی دارند. همچنین، قانون کاهش مجازات حبس تعزیری با تاکید بر حداقلی سازی مداخله کیفری و تقویت جایگزین های غیرحبسی، زمینه توسعه و تقویت جرایم قابل گذشت را فراهم کرده است. این مطالعه نشان می دهد که تلفیق مبانی فقهی، حقوقی و پیراحقوقی، می تواند راهکارهای موثری برای ارتقای عدالت کیفری، کاهش فشارهای قضایی و توسعه فرهنگ صلح و سازش در نظام کیفری ایران ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

جرایم قابل گذشت ، جرایم غیرقابل گذشت ، عدالت توافقی ، مداراگرایی ، جرم شناسی صلح طلب