مدل ها، عوامل و چالش های مدیریت کیفیت جامع در نظام آموزشی: رویکردی مبتنی بر روانشناسی

هدف این مقاله، بررسی و تحلیل مدل های مدیریت کیفیت جامع، عوامل موثر بر پیاده سازی آن و چالش های پیش رو در سیستم آموزشی، با تمرکز ویژه بر نقش روانشناسی مدرسه است. کیفیت در آموزش، دیگر یک مزیت رقابتی نیست، بلکه یک ضرورت انکارناپذیر برای رشد و توسعه همه جانبه دانش آموزان و جامعه است. مدیریت کیفیت جامع به عنوان یک فلسفه مدیریتی که بر بهبود مستمر، رضایت مشتری (دانش آموزان و والدین) و مشارکت همگانی تاکید دارد، می تواند چارچوبی موثر برای ارتقای نظام های آموزشی فراهم آورد. در این پژوهش که به روش مروری-تحلیلی انجام شده است، با بررسی منابع علمی جدید، مدل های بنیادین مدیریت کیفیت جامع مانند دمینگ، جوران و کرازبی در بستر مدرسه مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که عواملی چون رهبری تحول آفرین مدیران، فرهنگ سازمانی مشارکتی، توانمندسازی معلمان و تمرکز بر نیازهای روانی-اجتماعی دانش آموزان، نقش کلیدی در موفقیت این سیستم دارند. با این حال، چالش هایی نظیر مقاومت در برابر تغییر، دشواری در تعریف و سنجش شاخص های کیفی آموزشی و کمبود منابع همچنان موانع جدی محسوب می شوند. این مقاله نتیجه گیری می کند که روانشناسی مدرسه می تواند با تسهیل فرآیند تغییر، تقویت مهارت های ارتباطی، و کمک به تعریف شاخص های کیفی مبتنی بر سلامت روان و بهزیستی دانش آموزان، به عنوان یک بازوی تخصصی، نقش مهمی در غلبه بر این چالش ها و استقرار موفقیت آمیز مدیریت کیفیت جامع ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کیفیت جامع ، نظام آموزشی ، روانشناسی مدرسه ، بهبود مستمر ، کیفیت آموزشی ، فرهنگ سازمانی.