اثر شاخص های ارزیابی عملکرد بر تصمیم گیری مدیریتی در سازمان های دولتی

این مقاله به بررسی تاثیر مستقیم و غیرمستقیم شاخص های کلیدی عملکرد (kpls) بر فرآیندهای تصمیم گیری مدیران در سازمان های دولتی ایران می پردازد . با توجه به تحولات جهانی در زمینه مدیریت دولتی نوین، ارزیابی عملکرد به ستون فقرات پاسخگویی و کارایی تبدیل شده است . با این حال، در محیط های بوروکراتیک و دولتی، کیفیت و نحوه استفاده از این شاخص ها در عمل مورد تردید است . هدف اصلی این پژوهش، تحلیل این موضوع است که آیا شاخص های ارزیابی عملکرد کنونی (اعم از شاخص های کمی و کیفی) به درستی منجر به تصمیم گیری های استراتژیک، کارآمد، و پاسخگو می شوند یا خیر، و چه عواملی این رابطه را تعدیل یا تضعیف می کنند . نتایج اولیه نشان می دهد که هرچند وجود شاخص ها زمینه را برای تصمیم گیری مبتنی بر شواهد فراهم می کند، اما تمرکز بیش از حد بر شاخص های کوتاه مدت و تاثیرپذیری سیاسی، مانع از دستیابی به منافع بلندمدت و بهبود کیفی خدمات عمومی می گردد .

کلیدواژه ها:

ارزیابی عملکرد ، شاخص های کلیدی ، سازمان های دولتی ، بهبود کیفی.