طراحی مدل توسعه پایدار شایستگی های تدریس دیجیتال معلمین نسل z آموزش و پرورش ایران(خوزستان)

تحولات سریع فناوری های نوین و گسترش آموزش های دیجیتال، ضرورت بازنگری در شایستگی های حرفه ای معلمان را بیش از پیش آشکار ساخته است. نسل Z از معلمان که خود در بستر فناوری های دیجیتال رشد یافته اند، می توانند با بهره گیری از ظرفیت های نوین آموزشی، نقش موثری در ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل توسعه پایدار شایستگی های تدریس دیجیتال معلمان نسل Z در آموزش و پرورش استان خوزستان انجام شد. رویکرد پژوهش ترکیبی (کیفی–کمی) بود؛ در بخش کیفی با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته با متخصصان و معلمان منتخب، ابعاد و مولفه های شایستگی دیجیتال شناسایی شد و سپس در بخش کمی، پرسش نامه طراحی شده بین نمونه ای از معلمان نسل Z توزیع و داده ها با روش مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که توسعه پایدار شایستگی های تدریس دیجیتال بر سه بعد اصلی استوار است: (۱) شایستگی های فناورانه، (۲) شایستگی های آموزشی–تربیتی، (۳) شایستگی های اخلاقی–اجتماعی. نتایج حاکی از آن است که تحقق توسعه پایدار در آموزش دیجیتال نیازمند تلفیق مهارت های فناورانه با ارزش های تربیتی و مسئولیت های اخلاقی معلمان است. مدل پیشنهادی می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی برای سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس در برنامه ریزی توسعه حرفه ای معلمان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، شایستگی های تدریس دیجیتال ، نسل Z ، معلمان ، آموزش و پرورش خوزستان