طراحی محیط های یادگیری فعال در دوره ابتدایی با رویکرد رشد شناختی و هیجانی

طراحی محیط های یادگیری فعال در دوره ابتدایی زمانی اثربخش می شود که هم زمان با هدف های برنامه درسی، نیازهای رشد شناختی و هیجانی دانش آموزان را پوشش دهد. این مقاله با هدف تبیین اصول و شاخص های طراحی چنین محیط هایی، ارائه چارچوبی کاربردی برای معلمان و مدیران مدرسه، و نشان دادن پیوند میان کیفیت تعاملات کلاسی با خودتنظیمی، انگیزش و یادگیری معنادار تدوین شده است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. داده ها از منابع علمی مرتبط با یادگیری فعال، روان شناسی رشد و سنجش های آموزشی استخراج و سپس با رویکرد مقایسه ای و استنتاجی تحلیل شده اند تا دلالت های عملی برای طراحی فعالیت ها، سازمان دهی فضا و زمان کلاس، نقش تسهیل گرانه معلم، و شیوه های ارزشیابی تکوینی ارائه شود. یافته های تحلیلی نشان می دهد محیط های یادگیری فعال هنگامی به رشد شناختی کمک می کنند که فعالیت ها مسئله محور، گام بندی شده و همراه با بازخورد رشددهنده باشند و در عین حال، از طریق ایجاد امنیت روانی، تقویت حس تعلق، و آموزش مهارت های هیجانی و اجتماعی، زمینه پایداری مشارکت و کاهش اضطراب یادگیری را فراهم کنند. جمع بندی مقاله بر ارائه مجموعه ای از شاخص ها و پیشنهادهای اجرایی تاکید دارد که می تواند به بهبود کیفیت تجربه یادگیری در کلاس های ابتدایی و افزایش عدالت آموزشی در شرایط متفاوت مدرسه ها کمک کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، دوره ابتدایی ، رشد شناختی ، رشد هیجانی ، طراحی محیط یادگیری ، ارزشیابی تکوینی