طراحی نظام سنجش پیشرفت تحصیلی هوشمند در یادگیری الکترونیکی در نظام آموزش و پرورش

در زیست بوم آموزشی پیچیده و پویای قرن بیست و یکم که با تحولات شگرف دیجیتال و ظهور فناوری های همگرا درهم آمیخته است، نظام های سنجش و ارزشیابی به عنوان گلوگاه اصلی تضمین کیفیت آموزش و هدایت گر مسیر یادگیری، نیازمند بازطراحی بنیادین و ساختارشکنانه هستند. هدف اصلی این مقاله مروری جامع و تفصیلی، تبیین اصول، معماری فنی، مبانی نظری و مکانیزم های اجرایی طراحی یک نظام سنجش پیشرفت تحصیلی هوشمند در بستر یادگیری الکترونیکی برای نظام آموزش و پرورش است. این پژوهش با بررسی سیستماتیک، تحلیل انتقادی و سنتز متون علمی معتبر، نشان می دهد که پارادایم سنجش در حال گذار تاریخی از رویکردهای "ایستا، تراکمی، نقطه ای و یکسان نگر" به سمت رویکردهای "پویا، تکوینی، مستمر و تطبیقی" است. یافته های مبسوط و چندبعدی این مطالعه حاکی از آن است که نظام سنجش هوشمند با بهره گیری از الگوریتم های پیشرفته یادگیری ماشین، نظریه سوال-پاسخ، ردیابی دانش بیزی و تحلیل کلان داده های آموزشی، قادر است ارزیابی را از یک رویداد جداگانه، استرس زا و قضاوت گر، به فرآیندی مستتر، مداوم، نامحسوس و حمایت گر در دل جریان یادگیری تبدیل کند. نتایج نشان می دهد که طراحی چنین نظامی نیازمند استقرار مدل های دانش آموز پویا، بانک سوالات کالیبره شده معنایی و موتورهای استنتاجی است که بتوانند نه تنها دانش آشکار، بلکه مهارت های فراشناختی، راهبردهای حل مسئله و ویژگی های عاطفی یادگیرنده را نیز اندازه گیری و تحلیل کنند. همچنین، این نظام با ارائه بازخوردهای تشخیصی و تجویزی آنی، نقش سنجش را از "ابزار رتبه بندی و غربالگری" به "ابزار یادگیری و توسعه" تغییر می دهد و عدالت آموزشی را از طریق انطباق دقیق آزمون با سطح توانایی فرد محقق می سازد. در نهایت، چالش های پیاده سازی نظیر امنیت داده ها، زیرساخت های فنی و سوگیری های الگوریتمی مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

سنجش هوشمند ، ارزشیابی پیشرفت تحصیلی ، یادگیری الکترونیکی ، آزمون تطبیقی کامپیوتری ، تحلیل یادگیری ، روان سنجی محاسباتی