ارزیابی چگونگی استفاده معلمان از ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی برای شخصی سازی برنامه های درسی(مطالعه موردی شهرستان اشنویه)

پژوهش حاضر به ارزیابی چگونگی استفاده معلمان شهرستان اشنویه از ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی برای شخصی سازی برنامه های درسی پرداخته است. هدف اصلی تحقیق بررسی رابطه بین استفاده معلمان از فناوری و قابلیت شخصی سازی یادگیری برای دانش آموزان بود. روش پژوهش توصیفی – پیمایشی و جامعه آماری شامل معلمان مدارس ابتدایی شهرستان اشنویه بود که با روش خوشه ای چندمرحله ای ۱۱۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد و طراحی شده جمع آوری شد و برای تحلیل از آزمون های آماری توصیفی، آزمون کولموگروف–اسمیرنوف و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد که استفاده معلمان از ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی با شخصی سازی برنامه های درسی رابطه مثبت و معناداری دارد و ابعاد مختلف فناوری شامل نیت استفاده، نگرش، سهولت درک شده، سازگاری، تاثیر اجتماعی، مفید بودن و لذت درک شده توانایی پیش بینی میزان شخصی سازی یادگیری را دارا هستند. یافته ها نشان داد که تجربه مثبت معلمان و درک مفید بودن فناوری انگیزه بیشتری برای به کارگیری آن فراهم می کند و زیرساخت های مناسب و حمایت همکاران و مدیران نقش مهمی در موفقیت استفاده از فناوری دارند. پژوهش شش راهکار عملی برای ارتقای استفاده موثر فناوری پیشنهاد می کند: برگزاری آموزش تخصصی، تامین زیرساخت ها، توسعه منابع دیجیتال، ایجاد شبکه های همکارانه، طراحی سیاست های اخلاقی و ارائه مشوق های حرفه ای. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی عملی برای برنامه ریزان آموزشی و سیاست گذاران باشد و نشان می دهد که هوش مصنوعی و ابزارهای دیجیتال می توانند نقش معلم را از مجری محتوای ثابت به طراح تجربه های یادگیری منحصربه فرد تغییر دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی برنامه درسی ، ابزارهای دیجیتال ، معلمان ، یادگیری فردی ، آموزش نوین