تاثیر راهبردهای ارتباطی و بازی محور بر بهبود مشارکت دانش آموز بی انگیزه و گوشه گیر پایه اول

هدف از این تجربه نگاشت، بررسی راهکارهای موثر در ایجاد و تقویت انگیزه تحصیلی در دانش آموزان کم انگیزه و تحلیل شیوه های ارتباطی آموزگار با آنان است. در سال تحصیلی جاری، یکی از دانش آموزان پایه اول کلاس این جانب با وجود توانایی ذهنی مناسب، از شرکت در فعالیت های آموزشی خودداری می کرد و نسبت به محیط کلاس بی تفاوت بود. این وضعیت به کاهش مشارکت در یادگیری و افت تحصیلی منجر شده بود.در پاسخ به این مسئله، مجموعه ای از اقدامات شامل برقراری ارتباط عاطفی مثبت، بهره گیری از روش های تشویقی فردی، گفت وگوهای حمایتی، برگزاری فعالیت های گروهی و استفاده از ابزارهای خلاقانه آموزشی به کار گرفته شد. داده ها از طریق مشاهده، مصاحبه با والدین و مدیر، و ثبت روزانه ی رفتارهای دانش آموز گردآوری گردید.نتایج این تجربه نشان داد که ایجاد فضایی صمیمی، حمایتگر و بدون قضاوت، همراه با ارتباط سازنده بین خانه و مدرسه، نقش تعیین کننده ای در افزایش اعتماد به نفس، کاهش اضطراب و بازگشت تدریجی انگیزه در دانش آموز دارد. این تجربه نشان می دهد که انگیزش تحصیلی تنها از مسیر تدریس مستقیم حاصل نمی شود، بلکه نتیجه ی رابطه ای انسانی و مبتنی بر همدلی میان معلم و شاگرد است.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، ارتباط موثر ، آموزش ابتدایی ، تجربه آموزشی ، تعامل معلم و دانش آموز