نقش هوش مصنوعی در توانمندسازی معلمان و بهبود فرایند تدریس در آموزش و پرورش

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی در توانمندسازی معلمان و بهبود فرایند تدریس در آموزش و پرورش ایران است. مسئله اصلی آن است که چگونه می توان از ظرفیت های هوش مصنوعی برای ارتقای مهارت های آموزشی معلمان و افزایش کیفیت یادگیری دانش آموزان بهره برد، بدون آنکه نقش تربیتی و انسانی معلم کمرنگ شود. در این راستا، اهداف پژوهش شامل تحلیل فرصت ها و چالش های هوش مصنوعی در کلاس درس، بررسی تاثیر آن بر ارزشیابی آموزشی و مدیریت مدرسه، و ارائه راهکارهای بومی برای استفاده از این فناوری در نظام آموزشی ایران می باشد. روش تحقیق به صورت کتابخانه ای انجام شده و داده ها از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی معتبر داخلی گردآوری شده است. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی می تواند به شخصی سازی آموزش، افزایش مشارکت دانش آموزان، ارتقای دقت ارزشیابی و بهبود مدیریت آموزشی کمک کند. همچنین، نتایج بیانگر آن است که توانمندسازی معلمان در استفاده از این فناوری شرط اساسی موفقیت آن در نظام آموزشی ایران است. در نتیجه، هوش مصنوعی نه تنها یک ابزار فناورانه، بلکه یک رویکرد تحول آفرین در آموزش و پرورش محسوب می شود که با طراحی بومی و توجه به زمینه های فرهنگی و اجتماعی می تواند عدالت آموزشی را تقویت کرده و نظام تعلیم و تربیت را برای مواجهه با چالش های هزاره سوم آماده سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، توانمندسازی معلمان ، آموزش و پرورش ، مدیریت آموزشی ، عدالت آموزشی