کارکرد فلسفه در تعمیق فهم معارف قرآنی

قرآن کریم، کلام الهی و منبع اصلی هدایت بشری، دارای لایه های متعددی از معنا و مفهوم است که فهم کامل آن مستلزم ابزارهای فکری متنوعی است. این مقاله با تمرکز بر روش پژوهش مروری کتابخانه ای، به بررسی کارکرد فلسفه در تعمیق فهم معارف قرآنی می پردازد. مسئله اصلی این است که چگونه می توان از روش های سنتی تفسیر فراتر رفت و با بهره گیری از ابزارهای فلسفی، به درکی جامع تر، عقلانی تر و نظام مندتر از آموزه های قرآنی دست یافت که هم با مقتضیات عصر حاضر سازگار باشد و هم به چالش های فکری پاسخ دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که فلسفه، با فراهم آوردن دستگاه های مفهومی در حوزه های متافیزیک، معرفت شناسی، انسان شناسی و اخلاق، قادر است به تبیین انسجام درونی قرآن، حل تعارضات ظاهری، کشف معانی باطنی و ارتباط آن با هستی شناسی کلی کمک شایانی کند. همچنین، فلسفه ابزارهایی برای تامل عمیق در آیات متشابه و تبیین عقلانی عقاید ارائه می دهد که به تقویت جایگاه قرآن در میان اندیشمندان و پاسخگویی به شبهات مدرن منجر می شود. در نهایت، مقاله پیشنهاداتی کاربردی برای ادغام رویکردهای فلسفی در مطالعات قرآنی، برنامه های آموزشی و گفتمان عمومی ارائه می دهد تا فهم قرآن از سطحی نگری به عمق و غنای حقیقی آن ارتقاء یابد.

کلیدواژه ها:

فلسفه ، فهم قرآن ، معارف قرآنی ، تفسیر فلسفی ، هرمنوتیک ، تدبر در قرآن