اضطراب جدایی

اضطراب جدایی یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی در میان کودکان و نوجوانان است که می تواند پیامدهای عمیقی بر رشد هیجانی، روانی و اجتماعی آنان داشته باشد. این اختلال معمولا در دوران کودکی آغاز شده و به صورت ترس افراطی از جدایی از والدین یا افراد دلبسته بروز می کند. در مقاله حاضر، با رویکردی مروری، به بررسی جنبه های مختلف اضطراب جدایی پرداخته شده است. ابتدا مفهوم و نشانه های بالینی این اختلال تعریف و سپس علل زیستی، روان شناختی و محیطی مرتبط با آن تحلیل شده است. همچنین پیامدهای کوتاه مدت و بلندمدت اضطراب جدایی بر سلامت روانی کودک، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی وی مورد توجه قرار گرفته است. در ادامه، راهکارهای مداخله ای و درمانی همچون درمان شناختی-رفتاری، مداخلات خانوادگی و راهکارهای مدرسه محور مورد بررسی قرار گرفته و نقش والدین، معلمان و مشاوران در مدیریت این اختلال تحلیل شده است. هدف اصلی این مقاله، تبیین دقیق اضطراب جدایی به عنوان یک پدیده روان شناختی مهم و ارائه دیدگاهی جامع برای پیشگیری، تشخیص زودهنگام و درمان آن است تا بتوان از طریق مداخلات به موقع، مانع از تداوم آسیب های روانی در مراحل بعدی زندگی کودک شد.

کلیدواژه ها:

اضطراب جدایی ، اختلالات اضطرابی ، سلامت روان کودک ، درمان شناختی-رفتاری ، مداخلات مدرسه محور.