تنظیم هیجان و کنترل استرس در محیط کار دولتی

محیط های کاری دولتی به دلیل ساختار بروکراتیک، حجم بالای مسئولیت ها، محدودیت منابع و فشارهای ناشی از پاسخگویی اداری، از جمله فضاهایی هستند که کارکنان آن ها به طور مستمر در معرض تنش و استرس شغلی قرار دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تنظیم هیجان در کنترل استرس شغلی کارکنان دولت می باشد. جامعه آماری این تحقیق کلیه کارکنان شاغل در دستگاه های اجرایی دولتی را شامل می شود که از میان آن ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، تعداد ۱۸۰ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و پرسشنامه استرس شغلی استفاده شد. پایایی ابزار پژوهش از طریق ضریب آلفای کرونباخ بررسی گردید که مقدار آن برای پرسشنامه تنظیم هیجان ۰.۸۷ و برای پرسشنامه استرس شغلی ۰.۸۴ به دست آمد که نشان دهنده پایایی مطلوب ابزارها است. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بوده و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد بین مولفه های تنظیم هیجان و میزان استرس شغلی کارکنان دولت رابطه معنادار و معکوس وجود دارد؛ به طوری که افزایش توانایی در تنظیم هیجان، موجب کاهش سطح استرس شغلی می شود. یافته های این پژوهش بر اهمیت آموزش مهارت های تنظیم هیجان به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای سلامت روان و بهبود عملکرد کارکنان در محیط های کاری دولتی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، استرس شغلی ، کارکنان دولت ، سلامت روان ، محیط کار