پیامبر اکرم و مفهوم «رحمت برای جهانیان» در قرآن و سیره

این مقاله به تبیین مفهوم «رحمت برای جهانیان» در قرآن و سیره پیامبر اکرم می پردازد و می کوشد نشان دهد رحمت نبوی صرفا عاطفه فردی نیست، بلکه رویکردی هدایتگر برای سامان دادن اخلاق فردی، روابط اجتماعی و مدیریت تعارض است. هدف های پژوهش عبارت است از: روشن کردن معنای رحمت و گستره جهانی آن، استخراج شاخص های رحمت در آیات مرتبط با رسالت پیامبر، و بررسی نمودهای عملی این معنا در رفتارهای فردی و اجتماعی ایشان. روش تحقیق این مقاله تحلیلی توصیفی است و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بهره گیری از مقالات معتبر انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که قرآن، رسالت پیامبر را در افق رحمت فراگیر برای همه انسان ها تصویر می کند و سیره نیز با الگوهایی مانند مدارا، گفت وگوی اصلاحی، پاسداشت کرامت انسان، حمایت از آسیب پذیران، و پیشگیری از زیان به دیگران این معنا را عینیت می بخشد. همچنین نشان داده می شود که رویکرد رحمانی در مواجهه با مخالفان، در کنار قاطعیت اخلاقی، بر کاهش تنش، ترمیم روابط و گشودن راه هدایت تکیه دارد و از تبدیل اختلاف به کینه جلوگیری می کند. بر پایه این یافته ها، بازخوانی رحمت نبوی می تواند برای سیاست گذاری آموزشی، گفت وگوی اجتماعی و تقویت مسئولیت پذیری اخلاقی الهام بخش باشد.

کلیدواژه ها:

رحمت جهانی ، قرآن کریم ، سیره نبوی ، کرامت انسانی ، اخلاق اجتماعی